Daft Punk


Daft Punk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Daft Punkfrancuski duet muzyki elektronicznej powstały w 1993 roku w Paryżu, tworzyli go Guy-Manuel de Homem-Christo i Thomas Bangalter. Zaliczani często do najbardziej nowatorskich artystów w historii muzyki tanecznej popularność zdobyli w późnych latach 1990. jako część ich rodzimej fali french house’u. W dalszych latach osiągali kolejne sukcesy nagrywając albumy łączące muzykę house z elementami funku, techno, disco, indie rocka oraz popu. Eksperymentowali m.in. z automatami perkusyjnymi, syntezatorami i modyfikatorami dźwięku. Od 1999 przybrali wizerunek robotów z kaskami by także chronić tożsamość.

Duet odpowiedzialny za jedne z najbardziej popularnych utworów tanecznych przez ponad 20 lat wpływał na kształt muzyki elektronicznej, electro i house’u. Oprócz czterech albumów studyjnych był autorem np. też ścieżki dźwiękowej do filmu Tron: Dziedzictwo (2010) składającej się z ponad 30 utworów. Nominowani m.in. 12-krotnie do nagrody Grammy zdobyli sześć statuetek, rzadkie osiągnięcie dla muzyków spoza Ameryki w tym francuskich. Otrzymali cztery nagrody z czterech nominacji za album Random Access Memories (2013) i pochodząca z niego piosenkę „Get Lucky”; sam album zdobył jeszcze piątą Grammy. Rolling Stone umieścił Daft Punk na 12 miejscu swojej listy dwudziestu najwspanialszych duetów wszech czasów.

W lutym 2021 roku duet opublikował klip video zatytułowany „Epilogue”, i zawierający scenę z końcowej części ich awangardowego filmu science-fiction Electroma (2006), obwieszczając tym samym zakończenie kariery po 28 latach[1][2].

Spis treści

Historia | edytuj kod

1987–1992: Początki | edytuj kod

Thomas Bangalter i Guy-Manuel de Homem-Christo poznali się w 1987, uczęszczając do tej samej szkoły Lycée Carnot w Paryżu[3]. Wraz z Laurentem Brancowitzem utworzyli indie-rockowy zespół Darlin’ w 1992. Jeden z krytyków muzycznych brytyjskiego czasopisma Melody Maker określił pierwsze dokonania tego zespołu jako „banda stukniętych gnojków” (ang. a bunch of daft punk). Po rozwiązaniu zespołu Brancowitz wstąpił do Phoenix, a dwaj pozostali członkowie założyli Daft Punk, którego nazwa zainspirowana była wcześniejszymi słowami krytyki.

1993–1999: Homework | edytuj kod

W 1993 roku Daft Punk wysłali swoje demo do szkockiej wytwórni Soma Quality Recordings[4], która następnie w 1994 wydała pierwszy singel duetu, zatytułowany The New Wave[5], zawierający 4 kompozycje, z których jedna, Alive (New Wave Final Mix), w zmienionej wersji trafiła na debiutancki album Homework. Samo nagranie The New Wave jest wersją demo utworu Alive.

W 1995 został wydany singiel Da Funk, który został sprzedany w nakładzie 2 tysięcy kopii. Tym samym nagranie to stało się pierwszym singlem zespołu, który odniósł sukces komercyjny.

Dwa lata później, po podpisaniu kontraktu z Virgin Records, ukazał się debiutancki album zespołu – Homework[6]. Został on nabyty przez ponad 2 miliony osób, a paryscy producenci stali się czołowym zespołem francuskiej sceny house. Z teledysków do singli z tego albumu powstał film D.A.F.T. – A Story About Dogs, Androids, Firemen and Tomatoes[7].

Muzycy od 1999 roku podczas wszelkich występów na żywo oraz większości z rzadko udzielanych wywiadów przywdziewają ozdobne hełmy oraz rękawice, które mają charakteryzować ich na roboty[8].

1999–2003: Discovery | edytuj kod

W 1998 roku zespół rozpoczął pracę nad kolejnym albumem – Discovery. Album ukazał się 13 marca 2001[9]. Discovery zdobyło bardzo pozytywne recenzje od krytyków, album był następnie wielokrotnie zamieszczany w zestawieniach najlepszych albumów roku oraz całej dekady, m.in. w magazynach muzycznych Q, Resident Advisor, Rhapsody[10] czy Pitchfork[11]. Album odniósł komercyjny sukces – osiągnął m.in. status trzykrotnej platyny we Francji (za 600 000 sprzedanych egzemplarzy)[12] czy dwukrotnej platyny w Wielkiej Brytanii[13]. Do 2005 roku album sprzedał się w nakładzie 2 600 000 egzemplarzy[14].

W tym samym roku został wydany Alive 1997 – 45-minutowy zapis z koncertu w Birmingham[15]. 1 grudnia 2003 światło dzienne ujrzał Daft Club – wydawnictwo zawierające remiksy utworów z Discovery + dodatkową kompozycję pt. Ouverture[16].

W grudniu 2003 ukazało się DVD Interstella 5555: The 5tory of the 5ecret 5tar 5ystem. Do współpracy zaprosili japońską legendę anime, Leijiego Matsumoto, który stworzył pełnometrażowy film ilustrujący muzykę z albumu Discovery[17].

2004–2011: Human After All, Alive 2007 i Tron: Dziedzictwo | edytuj kod

W 2005 wydano album Human After All, który zadebiutował na 1. miejscu Billboard Electronic Albums[18]. Human After All otrzymał mieszane recenzje – krytycy podkreślali fakt, iż album powstał w ciągu sześciu tygodni, szczególnie krótko w porównaniu do poprzednich albumów Discovery i Homework.

W 2006 roku Busta Rhymes umieścił na swojej płycie „The Big Bang” cover utworu „Technologic” – „Touch It”, który promował wydawnictwo[19]. 3 kwietnia 2006 wydana została Musique Vol.1 – kompilacja największych przebojów Daft Punk wraz z remiksami[20]. 9 września 2006 wystąpili w Warszawie na Summer Of Music Festival[21]. 11 września 2007 został wydany album Kanye Westa Graduation, z którego singiel Stronger wykorzystuje sampel z „Harder, Better, Faster, Stronger” Daft Punk[22]. 19 listopada 2007 roku ukazał się album Alive 2007 (nawiązanie do Alive 1997), na którym znajduje się zapis koncertu z Paryża[23].

4 marca 2009 ogłoszono, że grupa ma skomponować ścieżkę dźwiękową do filmu Tron: Dziedzictwo[24]. Duet stworzył 24 utwory na potrzeby produkcji, z czego dwa ukazały się w wydaniu bonusowym w iTunes. Ścieżka dźwiękowa została wydana w formie albumu pod tą samą nazwą 6 grudnia 2010 roku przez Walt Disney Records[25].

2011–2015: Random Access Memories | edytuj kod

Na początku roku 2013 muzycy podpisali kontrakt z Columbia Records. Współpraca ta zaowocowała albumem studyjnym Random Access Memories wydanym 17 maja 2013 roku. W sesji nagraniowej udział brali Nile Rodgers – frontman grupy Chic, Pharrell Williams, Chilly Gonzales i Giorgio Moroder[26].

W styczniu 2014 triumfowali podczas rozdania nagród Grammy. Otrzymali 4 statuetki na 4 nominacje w kategoriach: album roku, najlepszy album – muzyka taneczna / elektroniczna, nagranie roku (za singel „Get Lucky”) oraz najlepszy występ zespołowy (za singel „Get Lucky”). Piąty laur przypadł inżynierom dźwięku za najlepiej wyprodukowany album nieklasyczny[27]. Duet wystąpił na tej gali wraz z Rodgersem, Pharrellem i Steviem Wonderem.

W 2015 roku został wydany film dokumentalny Daft Punk Unchained traktujący o historii zespołu od jego początków w latach 90. do wydania albumu Random Access Memories w 2013 i gali rozdania nagród Grammy w styczniu następnego roku.

2016–2021: Ostatnie projekty i rozwiązanie | edytuj kod

22 września 2016, kanadyjski wokalista The Weeknd wydał utwór „Starboy”, który powstał we współpracy z zespołem Daft Punk. Piosenka dotarła, jako jedyny singiel w historii duetu, do pierwszego miejsca na liście Billboard Hot 100. 17 listopada tego samego roku, został wydany kolejny singel piosenkarza zatytułowany „I Feel It Coming”, również powstały wraz z Daft Punk. Oba utwory zostały zamieszczone na albumie Starboy The Weeknda.

Daft Punk oraz The Weeknd wystąpili wspólnie na 59. ceremonii wręczenia nagród Grammy w lutym 2017.

22 lutego 2021 roku muzycy opublikowali klip video zatytułowany „Epilogue” w serwisie YouTube[28]. Zawiera on scenę z ich filmu Electroma (2006), w której jeden z robotów eksploduje a drugi odchodzi, wyświetlana jest też plansza z ich logo i napisem „1993–2021” oraz odtwarzany fragment ich piosenki „Touch”. Tego samego dnia zakończenie działalności duetu potwierdziła ich długoletnia publicystka[1]. Thomas Bangalter proszony kilka dni później o komentarz opublikował pisemną notatkę cytującą „Touch” („If love is the answer, you’re home”) wraz z fragmentem filmu Modern Times Charlie’go Chaplina z 1936, w którym jedna postać mówi drugiej by się uśmiechnęła i odchodzą następnie w dal[29].

Dyskografia | edytuj kod

Albumy studyjne | edytuj kod

Albumy koncertowe | edytuj kod

Albumy z remiksami | edytuj kod

Kompilacje | edytuj kod

Ścieżki dźwiękowe | edytuj kod

Single | edytuj kod

Filmografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Daft Punk Break Up | Pitchfork, pitchfork.com [dostęp 2021-02-23]  (ang.).
  2. Daft Punk kończą działalność. Pożegnali się wybuchającymi robotami i zachodem słońca, Gazeta Wyborcza wyborcza.pl, 22 lutego 2021 [dostęp 2021-02-24] .
  3. DAFT PUNK MUSIQUE VOL.1 1993-2005, web.archive.org, 10 kwietnia 2006 [dostęp 2019-07-01] [zarchiwizowane z adresu 2006-04-10] .
  4. Daft Punk Bio (ang.). electronicdancemusic.com. [dostęp 2012-07-17].
  5. Matthew Collin: Do You Think You Can Hide From Stardom? (ang.). Mixmag. [dostęp 2007-03-06].
  6. Reef Younis: Classic Albums: Daft Punk – Homework (ang.). clashmusic.com. [dostęp 2012-02-15].
  7. IGN Staff: D.A.F.T.: A Story About Dogs, Androids, Firemen and Tomatoes (ang.). uk.ign.com. [dostęp 2000-07-06].
  8. PiersP. Martin PiersP., Daft Punk: The Birth of The Robots, Thump, 4 grudnia 2013 [dostęp 2019-07-01]  (ang.).
  9. iTunes: Discovery (ang.). itunes.apple.com. [dostęp 2001-03-13].
  10. 100 Best Albums of the Decade, 11-20 By Rhapsody Editorial, 4 grudnia 2009 [zarchiwizowane z adresu 2009-12-15] .
  11. The 200 Best Albums of the 2000s – Page 2, Pitchfork [dostęp 2019-07-01]  (ang.).
  12. Disque en France, web.archive.org, 24 grudnia 2010 [dostęp 2019-07-01] [zarchiwizowane z adresu 2010-12-24] .
  13. BRIT Certified – bpi .
  14. Daft Punk Embraces Universal Themes With Ground-Breaking New CD ‘Human After All’; Duo’s Third Studio Album to Hit Stores March 25; First Single Is „Robot Rock”., 26 stycznia 2005 [zarchiwizowane z adresu 2011-05-16] .
  15. DAFT PUNK – ALIVE 1997 (ang.). French Charts. Hung Medien. [dostęp 2012-05-22].
  16. iTunes: Daft Club – The Remixes (ang.). itunes.apple.com. [dostęp 2003-12-01].
  17. Interstella 5555: The 5tory of the 5ecret 5tar 5ystem (ang.). rottentomatoes.com. [dostęp 2009-01-25].
  18. Human After All (ang.). allmusic.com. [dostęp 2005-03-15].
  19. Busta Rhymes’s Touch It sample of Daft Punk’s Technologic (ang.). whosampled.com. [dostęp 2008-12-22].
  20. iTunes: Musique, Vol. 1 (1993–2005) (ang.). itunes.apple.com. [dostęp 2006-04-03].
  21. Kuba Ambrożewski, Jakub Radkowski: Relacja z Tak Tak Summer Of Music Festival 2006 (pol.). screenagers.pl. [dostęp 2006-09-24].
  22. Kanye West’s Stronger sample of Daft Punk’s Harder, Better, Faster, Stronger (ang.). whosampled.com. [dostęp 2011-05-05].
  23. Ryan Dombal: Daft Punk: Alive 2007 (ang.). pitchfork.com. [dostęp 2007-11-20].
  24. megafon.pl: Daft Punk zwiastuje „Tron Legacy” (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2010-04-22].
  25. iTunes: TRON: Legacy (Original Motion Picture Soundtrack) (ang.). itunes.apple.com. [dostęp 2010-12-07].
  26. Daft Punk powróci w maju (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-01-19].
  27. 56th Annual GRAMMY Awards Winners & Nominees (ang.). grammy.com. [dostęp 2014-04-08].
  28. Daft Punk – Epilogue – YouTube, youtube.com [dostęp 2021-02-23]  (ang.).
  29. ManonM. Moreau ManonM., Séparation des Daft Punk: Thomas Bangalter brise le silence dans Quotidien, Voici.fr, 1 marca 2021 [dostęp 2021-03-21]  (fr.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (electronica duo):Kontrola autorytatywna (Thomas Bangalter):Kontrola autorytatywna (Guy-Manuel de Homem-Christo):
Na podstawie artykułu: "Daft Punk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy