Dariusz Kobzdej


Dariusz Kobzdej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Dariusza Kobzdeja na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku

Dariusz Kobzdej (ur. 5 listopada 1954 w Gdańsku, zm. 16 grudnia 1995 w Gdańsku) – polski działacz opozycyjny, więzień polityczny, lekarz.

Życiorys | edytuj kod

W latach 70. i 80. XX wieku związany był ze Studenckimi Komitetami Solidarności, Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela, Ruchem Młodej Polski i z NSZZ Solidarność. Przewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania.

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku. W 1979 roku ukończył studia na Akademii Medycznej w Gdańsku[1]. W latach 1979-1980 pracował w szpitalu w Wejherowie, 1980-1982 w szpitalu gdańskiej Akademii Medycznej, 1983-1995 w szpitalu w Gdyni-Redłowie.

Od roku 1977 do 1979 działacz ROPCiO. Po 1979 roku członek nieformalnego kierownictwa gdańskiego środowiska RMP. Uczestnik licznych manifestacji, wielokrotnie zatrzymywany i szykanowany przez SB. W maju 1980 roku uwięziony na 3 miesiące, rozpoczął głodówkę protestacyjną. Spontanicznie zorganizowana w jego obronie akcja spowodowała, że stał się jednym z najbardziej znanych działaczy RMP. W sierpniu 1980 roku aktywny uczestnik pierwszych dni strajku w Stoczni Gdańskiej im Lenina. Od 1981 przewodniczący regionalnego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania w Gdańsku, przewodniczący ogólnopolskiego KOWzP[2]. Od 13 grudnia 1981 r. do końca 1982 r. ukrywał się[3]. Członek założyciel Klubu Myśli Politycznej im. Konstytucji 3 Maja w Gdańsku, w 1987 r. - Gdańskiego Klubu Politycznego im. Lecha Bądkowskiego[4]. Po 1989 roku był zaangażowany w działalność społeczną (m.in. organizował pomoc humanitarną dla Ukrainy).

Zmarł wskutek zapalenia płuc[5]. Pochowany na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon I, taras I, grób 25)[6]. W 1995 roku za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce oraz za osiągnięcia w pracy zawodowej został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

Był mężem z Danuty (ur. 1959) z domu Czarlewskiej, siostry Sławomira Czarlewskiego,wnuczki pracownika Poczty Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku Floriana Nitki, zamordowanego w obozie Stutthof[2].

Jego nazwiskiem nazwano skwer (→Plac Kobzdeja) pomiędzy Targiem Drzewnym, Podwalem Staromiejskim i murami obronnymi Głównego Miasta w Gdańsku[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. 20 LAT TEMU ODSZEDŁ DARIUSZ KOBZDEJ, kfp.pl, 17 grudnia 2015 [dostęp 2021-12-10] .
  2. a b c KOBZDEJ DARIUSZ – Encyklopedia Gdańska, www.gedanopedia.pl [dostęp 2021-12-10] .
  3. PiotrP. Kobzdej PiotrP., Człowiek pod gruzami zawalonego domu. Pamiętniki Dariusza Kobzdeja, „Zawsze Pomorze” (2), 2021, s. 6-7, ISSN 27203700 .
  4. Instytut PamięcieI.P. Narodowej Instytut PamięcieI.P., Kobzdej Dariusz, Encyklopedia Solidarności [dostęp 2021-12-10]  (pol.).
  5. RomanR. Daszczyński RomanR., Kobzdej Dariusz, Wyborcza.pl, 1 sierpnia 2005 [zarchiwizowane z adresu 2009-04-18] .
  6. Dariusz Kobzdej. cmentarze-gdanskie.pl. [dostęp 2019-05-22].
  7. Plac Kobzdeja Gdańsk, Nocowanie.pl [dostęp 2021-12-10]  (pol.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Dariusz Kobzdej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy