David Friedrich Strauss


David Friedrich Strauss w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

David Friedrich Strauß (ur. 27 stycznia 1808 w Ludwigsburgu, zm. 8 lutego 1874 tamże) – niemiecki pisarz, filozof i teolog, dowodzący że Ewangelie zawierają głównie zbiory legend, a opisane w nich cuda nie wydarzyły się naprawdę[1].

Studiował teologię w Tübinger Stift w Tybindze. W 1830 uzyskał tytuł wikarego, a w 1831 tytuł profesora w Maulbronn. Następnie na pół roku przeniósł się do Berlina, żeby słuchać wykładów Hegla i Schleiermachera. Od 1832 wykładał filozofię w Tübinger Stift.

Jego główne dzieło to dwutomowe Das Leben Jesu. Kritisch bearbeitet (1835), w którym dowodził, że historia ewangeliczna jest zbiorem mitów stworzonych w I i II w. n.e. na podstawie starotestamentowych podań o Mesjaszu i że chociaż Jezus najprawdopodobniej nie istniał, to i tak należy pozostać chrześcijaninem z uwagi na chrześcijańską moralność. Ta postawa spotkała się z krytyką Fryderyka Nietzschego, czemu ten ostatni poświęcił jeden ze swoich esejów. Dzieło Straussa było inspiracją dla Bryana Bruce'a do napisania książki Jezus. Dowody zbrodni.

Przypisy | edytuj kod

  1. Bryan Bruce, Jezus. Dowody zbrodni. Śledztwo w sprawie śmierci najsłynniejszego człowieka wszech czasów. Warszawa 2011, s.7.

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "David Friedrich Strauss" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy