Dezyderiusz Danczowski


Dezyderiusz Danczowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dezyderiusz Danczowski (ur. 16 marca 1891 w Battonya, zm. 25 sierpnia 1950 w Trzcińsku-Zdroju) – polski wiolonczelista i pedagog.

Studiował w Konserwatorium Lwowskim i kontynuował studia w Lipsku u Juliusa Klengla. Debiutował w Lipsku w roku 1909 koncertem wiolonczelowym h-moll Antonína Dvořáka. W Filharmonii Lipskiej do roku 1914 zajmował stanowisko koncertmistrza wiolonczel. Okres I wojny światowej spędził w Rosji przebywając w Kijowie, Odessie i Taganrogu.

W roku 1918 zamieszkał w Poznaniu. Został pedagogiem Konserwatorium Poznańskiego. Był członkiem orkiestry Opery Poznańskiej, a także Kwartetu Polskiego.

W latach 1923-1933 w szkole muzycznej w Cincinnati prowadził klasę wiolonczeli i kameralistyki, a także koncertmistrzem wiolonczel w orkiestrze symfonicznej.

Po powrocie ze Stanów Zjednoczonych w roku 1933 zamieszkał we Lwowie, gdzie został powołany na profesora Konserwatorium. W roku 1935 powrócił do Poznania, obejmując stanowisko profesora Konserwatorium, członka Kwartetu Polskiego i pierwszego wiolonczelisty w Operze Poznańskiej.

Po wybuchu II wojny światowej prowadził w Warszawie tajne nauczanie muzyki. Po wojnie w roku 1945 grał w orkiestrze Filharmonii Krakowskiej. W roku 1946 powrócił do Poznania i objął funkcje okresu przedwojennego.

Spoczywa na Cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu (kwatera ILa-7-11)[1].

 Osobny artykuł: Ogólnopolski Konkurs Wiolonczelowy im. Dezyderiusza Danczowskiego‎.

Od roku 1974 organizowane są w Poznaniu co pięć lat ogólnopolskie konkursy gry na wiolonczeli jego imienia.

Grób Dezyderiusza Danczowskiego na Cmentarzu Górczyńskim

Przypisy | edytuj kod

  1. Dezyderiusz Danczowski – miejsce pochówku [dostęp 2020-01-18]

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Dezyderiusz Danczowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy