Dimityr Dimow (pisarz)


Dimityr Dimow (pisarz) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dymityr Todorow Dimow, (bułg. Димитър Тодоров Димов, ur. 25 czerwca 1909 w Łoweczu, zm. 1 kwietnia 1966 w Bukareszcie) – bułgarski pisarz.

Był z wykształcenia lekarzem weterynarii. Od 1953 był profesorem w Instytucie Weterynarii w Sofii.

Jako pisarz debiutował w 1938 powieścią Poruczik Benc (Поручик Бенц). Jego najbardziej znaną powieścią jest wydany w 1955 Tytoń (Тютюн), przedstawiający szeroką panoramę społeczeństwa bułgarskiego w okresie przemian społeczno-politycznych po II wojnie światowej. Powieść została sfilmowana w 1961 przez Nikołę Korabowa[1].

Akcja powieści Skazańcy (Осъдени души) oraz sztuki Postój w Arco-Iris (Почивка в Арко Ирис) dzieją się w czasie hiszpańskiej wojny domowej[2]. Skazańcy zostali sfilmowani w 1975 przez Wyło Radewa (polski tytuł Dusze stracone) z Janem Englertem w jednej z głównych ról.

Dimow był przewodniczącym Związku Pisarzy Bułgarskich w latach 1964-1966. Jego córka Teodora Dimowa, podobnie jak ojciec, jest pisarką[3].

Książki Dimowa wydane w języku polskim | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wielka encyklopedia PWN. T. 7. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 186.
  2. Dimow Dimityr, WIEM [dostęp 2013-09-24]  (pol.).
  3. Bulgaria Intellectuals Vow Support to Rightist "Blue" Opposition, novinite.com, 17 czerwca 2009 [dostęp 2013-09-24]  (ang.).
  4. Dimow Dimityr, BiblioNETka [dostęp 2013-09-24]  (pol.).
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Dimityr Dimow (pisarz)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy