Ding Junhui


Ding Junhui w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ding Junhui (chiń. 丁俊晖; pinyin: Dīng Jùnhuī; ur. 1 kwietnia 1987[1], w Yixing, w prowincji Jiangsu), zawodowy snookerzysta chiński, obecnie mieszkający w Wielkiej Brytanii. Wicemistrz świata z 2016 roku. Plasuje się na 7. miejscu pod względem zdobytych breaków stupunktowych w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 516[2].

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Ding rozpoczął grać w snookera w wieku 9 lat, kiedy to z nudów dołączył do gry ze swoim ojcem i jego kolegami. Ćwiczył 8 godzin dziennie, aby w roku 2003 zostać najwyżej notowanym zawodnikiem snookera w Chinach. W 2002 zdobył mistrzostwo świata amatorów w kategorii do lat 21.

W marcu 2005 uczcił swoje 18. urodziny awansem do finału turnieju rankingowego China Open w Pekinie, pokonując po drodze kilku zawodników z pierwszej szesnastki światowego rankingu: Petera Ebdona, Marco Fu i Kena Doherty. W finale pokonał wielokrotnego mistrza świata Stephena Hendry’ego 9:5. Było to jego pierwsze w karierze zwycięstwo w turnieju rankingowym.

W grudniu 2005 awansował do finału turnieju UK Championship w Yorku, pokonując po drodze m.in. Joe Perry’ego, Paula Huntera i Jimmy’ego White’a; 18 grudnia pokonał w finale Steve’a Davisa 10:6.

W sierpniu 2006 pokonał w finale Northern Ireland Trophy Ronnie O’Sullivana 9:6.

14 stycznia 2007 roku zdobył breaka maksymalnego podczas turnieju Masters. W tym samym turnieju udało mu się dojść do finału, gdzie 21 stycznia 2007 zmierzył się z powracającym do życiowej formy Ronnie O’Sullivanem. Przegrał 3:10, oddając wszystkie frejmy wieczornej sesji (sesję popołudniową przegrał 3:5). Przy stanie 3:9 Chińczyk miał zamiar poddać mecz; podszedł z wyciągniętą ręką do sędziego Jana Verhaasa, jednak zdążył rozdzielić ich O’Sullivan, który złapał Chińczyka i wyprowadził z hali. Nakłonił go do dalszej gry i Ding wrócił na następnego, jednak ostatniego już frejma. Spotkanie kończył ze łzami w oczach – spowodowanymi niemożnością podjęcia równorzędnej walki z Anglikiem. Po meczu został pocieszony przez O’Sullivana i swoich fanów; pośpiesznie odebrał nagrodę za maksymalnego breaka, po czym szybko opuścił Wembley Arena[3].

W październiku 2008 w finale World Series of Snooker w Warszawie zwyciężył z Kenem Dohertym 6:4.

Po dwóch słabszych sezonach powrócił do zwycięskiej formy w sezonie 2009/2010 kiedy to dotarł do finału Grand Prix, gdzie przegrał z Neilem Robertsonem 4:9. W kolejnym turnieju, UK Championship, przerwał trzyletnie pasmo bez końcowego sukcesu, pokonując w decydującym meczu Johna Higginsa 10:8.

Sezon 2013/2014 był wyjątkowo udany dla Dinga, wygrał 5 turniejów rankingowych i wspiął się na drugie miejsce na liście rankingowej. Mimo to, w następnym sezonie grał bardzo słabo, osiągając jedynie trzy półfinały[4].

W 2016 roku Ding Junhui został pierwszym Azjatą, który dotarł do finału mistrzostw świata. Został w nim pokonany 18-14 przez Marka Selby’ego[5]. To jednak Ding wbił ostatnią 86 „setkę” turnieju tym samym wyrównując rekord z poprzedniego roku.

Występy w turniejach w całej karierze[4] | edytuj kod

  1. Od sezonu 2010/11 ranking na początku sezonu.
  2. Nowi zawodnicy w Main Tourze nie mają przypisanego rankingu.
  3. Turniej nosił nazwę Riga Open (2014/2015–2015/2016).
  4. Turniej nosił nazwę LG Cup (2003/2004), the Grand Prix (2004/2005–2009/2010) oraz Haikou World Open (2011/2012–2013/2014).
  5. Turniej nosił nazwę Players Championship (2003/2004).
  6. a b Turniej nosił nazwę Malta Cup (2004/2005–2007/2008).
  7. Turniej nosił nazwę Players Tour Championship Grand Finals (2010/2011–2012/2013) oraz Players Championship Grand Final (2013/2014–2015/2016).
  8. Turniej nosił nazwę Grand Prix Fürth (2004/2005) i Fürth German Open (2005/2006–2006/2007).
  9. Turniej nosił nazwę Six-red Snooker International (2008/2009) oraz Six-red World Grand Prix (2009/2010).
  10. a b The event ran under the name Jiangsu Classic (2008/2009–2009/2010).

Ciekawostki | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Niektóre źródła podają 1 marca jako datę jego narodzin.
  2. 100+ Centuries, snookerinfo (ang.).
  3. Relacja z meczu na stronie BBC (ang.).
  4. a b Ding Junhui (ang.). snooker.org. [dostęp 2019-02-19].
  5. Snookerowe MŚ: „The Jester from Leicester” znów najlepszy, Mark Selby mistrzem świata, Onet Sport, 2 maja 2016 [dostęp 2016-05-04]  (pol.).
  6. Snooker.org: Ranking History. [dostęp 6 lutego 2011].
  7. Centuries – Pro Snooker Blog, www.prosnookerblog.com [dostęp 2016-03-01] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ding Junhui" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy