Dobra osobiste


Dobra osobiste w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Alegoria godności z dzieła Cesarego Ripy Iconologia.

Dobra osobiste – chronione prawem dobra niemajątkowe przysługujące każdemu człowiekowi (osobie fizycznej), a także osobom prawnym oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, której przepisy odrębne przyznają zdolność prawną.

Spis treści

Teoria i praktyka dóbr osobistych | edytuj kod

Kodeks cywilny nie zawiera definicji dóbr osobistych, poprzestając na ich przykładowym wyliczeniu. W procesach sądowych najczęściej wskazywanymi dobrami osobistymi są dobre imię i godność człowieka, które to składają się na użyte w art. 23 k.c. pojęcie czci.

Dobra osobiste osób fizycznych | edytuj kod

Prawo cywilne do dóbr osobistych człowieka zalicza (art. 23 k.c.):

Daje się zauważyć, że pod wpływem orzecznictwa sądów i doktryny prawa lista dóbr osobistych jest stale poszerzana - wskazuje się takie dobra osobiste jak:

  • prawo do prywatności,
  • prawo do spokoju (wolność od strachu),
  • prawo do pozostawienia w spokoju,
  • prawo do kultu po osobie zmarłej.

Dobra osobiste osób prawnych | edytuj kod

Dobra osobiste osób prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 331 k.c. mają niemajątkowy i niezbywalny charakter. Można wyróżnić następujące typy dóbr osobistych przysługujących osobom prawnym:

  • dobra sława (dobre imię, dobra reputacja) – odpowiednik dobrej czci osoby fizycznej
  • nazwa – indywidualizuje osobę prawną
  • nietykalność pomieszczeń
  • tajemnica korespondencji
  • sfera prywatności.

Zobacz też | edytuj kod

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.

Kontrola autorytatywna (prawo podmiotowe):
Na podstawie artykułu: "Dobra osobiste" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy