Doniec


Doniec w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Doniec[1] (ros. Северский Донец, Siewierskij Doniec; ukr. Сіверський Донець, Siwerśkyj Doneć) – rzeka w Rosji i na Ukrainie, prawy (najdłuższy) dopływ Donu o długości 1 053 km i powierzchni dorzecza 98 900 km².

Spis treści

Hydrologia | edytuj kod

Rzeka wypływa ze źródeł na południowych zboczach Wyżyny Środkoworosyjskiej, płynie skrajem Wyżyny Donieckiej, a do Donu uchodzi na południe od miejscowości Ust'-Donieck.

Główne dopływy:

Doniec jest żeglowny na odcinku 220 km od ujścia (do Kamieńska Szachtyńskiego). W górnym biegu rzeki znajduje się Zbiornik Pieczenieski. Doniec zaopatruje w wodę Charków i Zagłębie Donieckie (poprzez Kanał Doniec-Donbas).

Miejscowości i obiekty | edytuj kod

Ważniejsze miejscowości nad Dońcem: Biełgorod, Czuhujiw, Izjum, Lisiczańsk, Rubieżnoje, Siewierodonieck, Szczastia, Donieck, Kamieńsk Szachtyński, Biełaja Kalitwa.

Na Dońcem znajduje się zespół pomnikowy na górze Kremeneć.

Przypisy | edytuj kod

  1. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, s. 348. ISBN 978-83-254-1988-2.

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (rzeka):
Na podstawie artykułu: "Doniec" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy