Dorohusk


Na mapach: 51°09′44″N 23°48′12″E/51,162222 23,803333

Dorohusk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dorohusk (dawna nazwa Drohiczyn Chełmski[3]) – wieś w Polsce położona w Obniżeniu Dubieńskim, w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Dorohusk[4][5].

W Dorohusku działa klub piłkarski (założony w 1968) „GKS Granica Drohousk”. W sezonie 2019/2020 klub występuje w klasie okręgowej w grupie Chełm[6].

Spis treści

Charakterystyka | edytuj kod

Kościół parafialny Starorzecze Bugu w okolicy Dorohuska

Wieś leży przy granicy z Ukrainą przebiegającej na rzece Bug. W sąsiedztwie wsi znajduje się drogowe i kolejowe przejście graniczne Dorohusk-Jagodzin. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 816. Miejscowość jest siedzibą władz gminy Dorohusk. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 493 mieszkańców[1] i była czwartą co do wielkości miejscowością gminy.

Historia | edytuj kod

Około roku 1550 w Dorohusku urodził się Paweł Orzechowskiwojski krasnostawski, podczaszy i podkomorzy chełmski, starosta suraski, patron braci polskich. W latach 18671954 miejscowość była siedzibą gminy Turka. 23 lipca 1944 roku przez most pontonowy przeprawiły się przez Bug jednostki 1 Armii Wojska Polskiego[7]. W miejscowości działało Państwowe gospodarstwo rolne Dorohusk[8]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Zabytki architektury | edytuj kod

  • Pałac barokowy z XVIII w., wzniesiony przez dziedzica Dorohuska Michała Maurycego Suchodolskiego na wysokiej skarpie nadbużańskiej. Obiekt murowany, parterowy z piętrową częścią środkową i parterowymi alkierzami. Wnętrze dwutraktowe z obszerną sienią i ośmiobocznym salonem. Dach łamany polski. Pierwotnie przed pałacem (po bokach) znajdowały się dwie oficyny i prowadziła do niego brama. Oficyny łączyły z pałacem przejścia arkadowe. Obecnie obiekt jest wyremontowany, część pomieszczeń zajmuje biblioteka oraz ośrodek kultury i sportu. Przy pałacu pozostałości XVIII wiecznego parku z klasycystycznymi nagrobkami kamiennymi rodziny Suchodolskich. W 1934 władze gminy Turka kupiły pałac na szkołę. Jego wschodnia część oraz dwie oficyny zniszczone przez pożar w 1920 zostały w 1936 rozebrane do fundamentów. W 2018 roku wymieniono dach i pomalowano elewacje. W pobliżu widoczne są pozostałości trzech bastionów ziemnych[9].
  • Kościół pw. Matki Boskiej i św. Jana Nepomucena – wzniesiony w 1821 z fundacji Jana Suchodolskiego, dziedzica Dorohuska, neogotycki, murowany, z częściowo zachowanym wcześniejszym barokowym wyposażeniem. Jest kościołem parafialnym w parafii św. Jana Nepomucena.

Szlaki turystyczne | edytuj kod

Nadbużański szlak rowerowy

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-09-12].
  3. Dorohusk w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 23.04.2015].
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 23.04.2015]. 
  6. Strona 90minut.pl
  7. KonstantyK. Prożogo KonstantyK., Chełm i okolice, Warszawa: Sport i Turystyka, 1981, s. 26, ISBN 83-217-2335-7, OCLC 830201162 .
  8. M.P. z 1990 r. nr 48, poz. 366
  9. Dorohusk, Polskie Zabytki [dostęp 2020-01-07] .

Bibliografia | edytuj kod

  • Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, T. VIII, z. 5 - powiat chełmski, Warszawa 1968
  • S. Korpysz, Z. Lubaszewski, Obiekty zabytkowe Chełma i powiatu chełmskiego: zabytki architektury i budownictwa, Chełm 2009

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Dorohusk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy