Dumortieryt


Dumortieryt w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dumortierytminerał z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego paleontologa M.E. Dumortiera (1803-1876).

Spis treści

Właściwości | edytuj kod

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, pręcikowym, igiełkowym. Występuje w skupieniach włóknistych, rozetowych i promienistych.

Występowanie | edytuj kod

Występuje w pegmatytach i skałach metamorficznych. Występuje w paragenezie z topazem, berylem, turmalinem.

Miejsca występowania: USA, Kanada, Meksyk, Brazylia, Madagaskar, Francja, Włochy, Niemcy, Wielka Brytania, Norwegia.

W Polsce opisany w pegmatytach ze Szklarskiej Poręby i okolic Karpacza (Krucze Skały).

Zastosowanie | edytuj kod

  • prażony dumortieryt wydziela tlenek boru, a pozostałość spieka się na mullit syntetyczny, który jest używany w przemyśle ceramicznym i materiałów ogniotrwałych,
  • ma znaczenie kolekcjonerskie,
  • wykorzystywany jako kamień ozdobny,
  • niekiedy wykorzystywany do wyrobu biżuterii (okazy gemmologiczne występują w Nevadzie USA – fioletowe, Sri Lance – niebieskie).

Zobacz też | edytuj kod

topaz, beryl, turmalin, krzemiany.

Bibliografia | edytuj kod

  • J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
  • A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd.PAE. 1993 r.
  • G.G. Gormaz, J.J. Casanovas: Atlas mineralogii, „Wiedza i życie” 1992 r.
  • R. Hochleitner: Minerały i kryształy, „Muza S.A.” 1994 r.
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma - Press” 2003 r.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Dumortieryt" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy