Dwayne Murphy


Dwayne Murphy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dwayne Keith Murphy (ur. 18 marca 1955) – amerykański baseballista, który występował na pozycji środkowozapolowego.

W czerwcu 1973 został wybrany w 15. rundzie draftu przez Oakland Athletics i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Chattanooga Lookouts, reprezentującym poziom Double-A[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 8 kwietnia 1978 w meczu przeciwko California Angels[1].

Jako zawodnik Athletics sześciokrotnie był wyróżniany spośród zapolowych otrzymując Złotą Rękawicę. W marcu 1989 podpisał kontrakt z Detroit Tigers, zaś rok później z Philadelphia Phillies, w którym zakończył zawodniczą karierę[1].

W późniejszym okresie był członkiem sztabu szkoleniowego w Arizona Diamondbacks, z którym w 2001 wygrał World Series i w Toronto Blue Jays[3]. W październiku 2013 zakończył karierę trenerską[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Dwayne Murphy Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 23 grudnia 2014].
  2. Dwayne Murphy Minor League Statistics & History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 23 grudnia 2014].
  3. Manager and Coaches - Dwayne Murphy (ang.). bluejays.mlb.com. [dostęp 23 grudnia 2014].
  4. Chad Mottola out as hitting coach (ang.). espn.com. [dostęp 23 grudnia 2014].
Na podstawie artykułu: "Dwayne Murphy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy