Dynastia Barakzai


Dynastia Barakzai w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Barakzai albo Barakzaj jest klanem Pasztunów należącym do Afganistanu i do Pakistanu. Dynastia Barakzai była linią władców w Afganistanie w XIX i XX stuleciu. Po upadku imperium Durrani w 1818, w dominiach Ahmeda Szaha Durrani zapanował chaos, kiedy synowie Painda Chana walczyli o zwierzchnictwo. Afganistan przestał istnieć jako pojedynczy kraj, rozpadając się wkrótce na wiele małych jednostek. Dost Mohammad Chan zyskał przewagę w 1826 i założył dynastię w roku 1837. Od tego czasu jego potomkowie panowali aż do roku 1929, kiedy po abdykacji Amanullaha Chana królem wybrany został jego kuzyn Nadir Szah.

Spis treści

Lista władców Barakzai | edytuj kod

Emirat Afganistanu (1818 - 1901) | edytuj kod

Królestwo Afganistanu (1901 - 1973) | edytuj kod

1. Republika Afganistanu (1973 - 1978) | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Dynastia Barakzai" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy