Dywizjon artylerii


Dywizjon w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Dywizjon artylerii) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dywizjon (dawniej – nazwa skrócona dyon) – pododdział taktyczny wojska, w artylerii, kawalerii, taborach – równorzędna batalionowi innych rodzajów wojsk.

  1. W wojskach rakietowych i artylerii wojsk lądowych – zasadniczy pododdział ogniowy i taktyczny (np. dywizjon artylerii, składający się z dowództwa, kilku baterii dział jednego lub różnych kalibrów); dywizjony mogą być samodzielne lub wchodzić w skład oddziałów, a podczas działań – w skład grup artylerii[1].
  2. W wojskach obrony przeciwlotniczej sił powietrznych – zasadniczy pododdział ogniowy (np. dywizjon rakietowy obrony powietrznej składa się z dowództwa, baterii radiotechnicznej, startowej, technicznej i pododdziałów zabezpieczenia); wchodzi w skład związków taktycznych.
  3. W kawalerii – oddział składający się z kilku szwadronów, odpowiednik batalionu w piechocie, zazwyczaj wchodził w skład pułku kawalerii. W niektórych krajach szczebel dywizjonu został zlikwidowany i szwadrony tam podporządkowano bezpośrednio pułkom. Nazwę dywizjon stosowano też dla oddziałów pancernych czerpiących z tradycji kawaleryjskiej (np. polskie dywizjony rozpoznawcze z kampanii wrześniowej lub niemieckie dywizjony (Abteilung) czołgów ciężkich, odpowiadające batalionom).
  4. W lotnictwie – pododdział taktyczny (np. dywizjon myśliwski, bombowy), składający się zwykle z dwóch lub więcej eskadr. Szczebel dywizjonów wyróżniany jest nie we wszystkich państwach. Anglojęzyczny termin squadron jest w literaturze polskiej tłumaczony zwyczajowo właśnie jako dywizjon, w rzeczywistości jednak squadron to odpowiednik eskadry[2].
  5. W marynarce wojennej – dywizjon okrętów, podstawowy zespół (oddział) taktyczny okrętów jednej klasy, składający się z 2-3 grup (pododdziałów), czyli 4-12 okrętów (w zależności od ich klasy).
  6. Wprowadzona w XVIII w. jednostka taktyczna pruskiej piechoty, w skład której wchodziło kilka plutonów[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Leksykon 1979 ↓, s. 98.
  2. Cynk 1998 ↓, s. 189–198.
  3. Kwaśniewicz 1993 ↓, s. 44.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy B. Cynk: Polska eskadra i dywizjon a RAF-owski squadron – problem polskiej nomenklatury dla jednostek PSP w Wielkiej Brytanii. W: 80 lat lotnictwa polskiego – historia i współczesność. Warszawa: 1998, s. 189–198. ISBN 83-909950-1-8.
  • Włodzimierz Kwaśniewicz: Od rycerza do wiarusa, czyli słownik dawnych formacji, funkcji, instytucji i stopni wojskowych. Zielona Góra: Lubuska Oficyna Wydawnicza, 1993.
  • Leksykon wiedzy wojskowej. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979.
  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ​ISBN 83-01-13506-9​.
Na podstawie artykułu: "Dywizjon artylerii" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy