Earl Warren


Earl Warren w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Earl Warren (ur. 19 marca 1891 w Los Angeles, zm. 9 lipca 1974 w Waszyngtonie) – amerykański polityk i prawnik; prezes Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych.

Urodzony w Los Angeles Warren był synem emigrantów ze Szwecji i Norwegii. Ukończył prawo na uniwersytecie w Berkeley. I tak zaczęła się jego kariera prawnicza.

Pełnił funkcję prokuratora okręgu Alameda. Politycznie wiązał się z Partią Republikańską, z której ramienia został wybrany w roku 1942 gubernatorem swego rodzinnego stanu. Warto też dodać, iż należał do liberalnego skrzydła swej partii, co znalazło potem wyraźne odbicie w jego działalności w Sądzie Najwyższym.

Podczas wyborów prezydenckich w roku 1948 jego kolega-gubernator z Nowego Jorku Thomas Dewey mianował Warrena swym kandydatem na urząd wiceprezydenta. Ale republikanie wówczas przegrali na rzecz demokratów Harry’ego Trumana i Albena Barkleya.

W roku 1953, po śmierci dotychczasowego prezesa (chief justice) SN Freda Vinsona, prezydent Dwight Eisenhower mianował Warrena jego następcą.

Jako szef władzy sądowniczej USA Warren prowadził politykę liberalną (w znaczeniu amerykańskim; tj. lewicową jak na tamte warunki). Widać to było m.in. w decyzjach w sprawie praw obywatelskich, rozdziału kościoła od państwa czy procedury aresztowań.

Po zabójstwie prezydenta Kennedy’ego jego następca, Lyndon B. Johnson, mianował Warrena przewodniczącym tzw. Komisji Warrena (w której skład wszedł m.in. późniejszy prezydent Gerald Ford), w celu zbadania tej sprawy.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Earl Warren" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy