Edmund Horowski


Edmund Horowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edmund Horowski ps. „Widmos” (ur. 22 czerwca 1904[1], zm. 3 września 1942) – porucznik, założyciel i dowódca Poznańskiej Organizacji Zbrojnej (POZ), zastępca dowódcy Wojskowej Organizacji Ziem Zachodnich odpowiedzialny za szkolenie i nadzór nad okręgami[2].

W 1940 roku uniknął aresztowania. Później został trzykrotnie aresztowany i dwukrotnie uciekał. Skazany na karę śmierci 17 października 1942 roku w Poznaniu[3].

Stracony poprzez zgilotynowanie w Poznaniu 3 września 1942 roku[4][2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Kartoteka ewidencji ludności Poznania. [dostęp 2017-10-17].
  2. a b Edward Serwański: Wielkopolska w cieniu swastyki. Warszawa: 1970.
  3. Bolesław Gajewski: Wojskowa Organizacja Ziem Zachodnich w konspiracji wielkopolskiej. Poznań: 1995, s. 226.
  4. Oddział IPN w Poznaniu: Polskie Państwo Podziemne w Wielkopolsce 1939–1945. T. 2: Jak Feniks z popiołów. Struktury Polskiego Państwa Podziemnego w Wielkopolsce 1939-1945. Poznań: Oficyna Wydawnicza Wielkopolski, 2007.
Na podstawie artykułu: "Edmund Horowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy