Edmund Lewandowski (duchowny)


Edmund Lewandowski (duchowny) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edmund Lewandowski (ur. 14 lutego 1897 w Meriden, zm. 20 lutego 1976 w Pniewach[1]) – polski duchowny rzymskokatolicki.

Życiorys | edytuj kod

Syn Franciszka. Urodził się w USA, ale przed 1906 powrócił z rodzicami do Polski. W 1915 ukończył gimnazjum w Inowrocławiu. Z uwagi na zamknięcie w czasie I wojny światowej budynku Wyższego Seminarium Duchownego w Poznaniu zamierzał wstąpić do seminarium duchownego we Wrocławiu, ostatecznie został wysłany do Munster, gdzie spędził pięć semestrów, jeden semestr uczył się we Freising, a ostatni rok studiów odbył w Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. Święcenia kapłańskie przyjął 14 czerwca 1919[1].

Po święceniach pracował przez rok w Szamotułach, następnie w Obornikach, początkowo jako wikary, następnie rezydent, uczył w tamtejszej szkole średniej. W 1933 został mianowany administratorem, a w 1938 proboszczem parafii w Wieszczyczynie. W 1942 został aresztowany przez Gestapo, osadzony w Forcie VII w Poznaniu, a następnie w obozie koncentracyjnym w Dachau[1].

Po zakończeniu II wojny światowej pozostał początkowo w Niemczech. Przez biskupa Józefa Gawlinę, który pełnił funkcję Ordynariusza dla Polaków w Niemczech i Austrii został mianowany jego delegatem w okręgu południowym w zachodniej strefie okupacyjnej Niemiec (okupacja amerykańska i francuska), z siedzibą w Mannheim oraz dziekanem okręgu Mannheim[2][3].

Po powrocie do Polski od 1946 do 1954 był proboszczem parafii św. Marcina Biskupa w Mchach[4], a od 1954 do 1965 był proboszczem parafii św. Wawrzyńca w Pniewach[5]. Następnie przeszedł na emeryturę, ale pozostał w Pniewach i tam zmarł, a następnie został pochowany[1].

Był działaczem Głównej Komisji Księży przy Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, w listopadzie 1954 został wybrany jednym z czterech wiceprzewodniczących GKK[6].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Marian Banaszak Ks. Edmund Walenty Lewandowski 1897-1976, w: Miesięcznik kościelny archidiecezji poznańskiej, nr 3-4 z 1977, s. 68-69
  2. Anastazy Nadolny. Organizacja duszpasterstwa polskiego na terenie Niemiec Zachodnich 1945-1975. „Studia Polonijne”. Tom 2, s. 48, 296, 1977. 
  3. Wiesław Hładkiewicz, Adam Ilciów: Z problemów życia religijnego Polaków w zachodnich strefach okupacyjnych Niemiec w latach 1945-1949. W: W nieustajacej trosce o polską diasporę: tom studiów historycznych i politologicznych dedykowany Księdzu Arcybiskupowi Szczepanowi Wesołowskiemu. Gorzów Wielkopolski: 2012, s. 281.
  4. Rzymskokatolicka Parafia pod wezwaniem Świętego Marcina Biskupa w Mchach. parafiamchy.pl. [dostęp 2018-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-04)].
  5. Zapis historyczny poświęcony pamięci naszych duszpasterzy. wawrzyniec-pniewy.pl. [dostęp 2018-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-11)].
  6. Jacek Żurek Ruch "Księży patriotów" w województwie katowickim w latach 1949-1956, wyd. IPN, Warszawa-Katowice 2009, s. 102
  7. M.P. z 1953 r. nr 93, poz. 1288.
Na podstawie artykułu: "Edmund Lewandowski (duchowny)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy