Edward Wiktor Leo


Edward Wiktor Leo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edward Wiktor Leo (ur. 9 stycznia 1828 w Warszawie, zm. 22 lipca 1901 w Sosnowie pod Warszawą[1]) - polski prawnik i dziennikarz żydowskiego pochodzenia.

Urodził się jako syn lekarza Leopolda Augusta i Julianny Levy-Lion (1801–1861) w rodzinie, która przeszła na luteranizm. Ukończył studia prawnicze lecz nie wiadomo na której uczelni. Był adwokatem i w ramach praktyki występował jako obrońca przed Warszawskimi Departamentami Rządzącego Senatu. Był radcą prawnym i doradzał Towarzystwu Drogi Żelaznej Warszawsko-Łódzkiej. W latach 1874-1897 był redaktorem Gazety Polskiej[2].

Był dwukrotnie żonaty, po raz pierwszy z Pauliną Brunner (1836–1863), a po raz drugi z Stefanią Zielińską (1841–1890). Z pierwszego małżeństwa miał czworo dzieci: Aleksandrynę Klementynę (ur. 1857), Stefanię Julię (ur. 1860), Annę (zm.1945) literatkę i Edwarda Paulina (1862–1889, chemika). Z drugiego małżeństwa miał trzy córki: Marię Anielę (1865–1872), Barbarę Helenę (1869–1935) i Karolinę (1871–1915).

Pochowany w Warszawie na Starych Powązkach[3]. Pierwsza żona i syn Edward spoczywają na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Nekrolog Kurier Warszawski 1901 nr 200 s. 6
  2. Ś.p. Edward Leo Czas 1901 nr 166 z 23 lipca s. 2
  3. Cmentarz Stare Powązki: LEOPOLDKA LEO, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2017-04-11] .

Bibliografia | edytuj kod

  • Kazimierz Reychman: Szkice genealogiczne, Serja I. Warszawa: Hoesick F., 1936, s. 119-120.
Na podstawie artykułu: "Edward Wiktor Leo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy