Efrem (Chwostow)


Efrem (Chwostow) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Efrem (zm. 26 grudnia 1613) – rosyjski biskup prawosławny.

W 1606 objął urząd metropolity kazańskiego po wyborze poprzedniego ordynariusza tejże eparchii, Hermogena, na patriarchę moskiewskiego i całej Rusi[1].

Brał udział w tłumieniu powstania Bołotnikowa w Kazaniu, przewodząc wojskom carskim[2]. Następnie wspólnie z patriarchą Hermogenem wzywał do walki z polską interwencją w Rosji. Ostatni list Hermogena, zmarłego w lutym 1612 w więzieniu w Monasterze Czudowskim polecał mieszkańcom Niżnego Nowogrodu nakazał kontaktować się, także w sprawach dalszej walki, m.in. z metropolitą kazańskim[3]. Po śmierci patriarchy Efrem został locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego[4].

W 1613 brał udział w Soborze Ziemskim, który zdecydował o wyborze nowego cara – Michała Romanowa. 11 lipca 1613 Efrem koronował nowego władcę i w słowie wygłoszonym z tej okazji nakazywał mu chronić Rosyjski Kościół Prawosławny, szanować duchowieństwo, kochać naród i bronić kraju. Następnie wrócił do Kazania, gdzie zmarł w grudniu tego samego roku. Został pochowany w miejscowym monasterze Przemienienia Pańskiego[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Ефрем (Хвостов)
  2. Andrusiewicz A.: Dzieje wielkiej smuty. Katowice: Śląsk, 1999, s. 244. ISBN 83-7164-070-6.
  3. Andrusiewicz A.: Dzieje wielkiej smuty. Katowice: Śląsk, 1999, s. 366. ISBN 83-7164-070-6.
  4. Andrusiewicz A.: Dzieje wielkiej smuty. Katowice: Śląsk, 1999, s. 367. ISBN 83-7164-070-6.
Na podstawie artykułu: "Efrem (Chwostow)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy