Eichleriella deglubens


Skórkotrzęsak ciernisty w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Eichleriella deglubens) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skórkotrzęsak ciernisty (Heteroradulum deglubens (Berk. & Broome) Spirin & Malysheva) – gatunek grzybów z rzędu uszakowców (Auriculariales)[1].

Spis treści

Systematyka i nazewnictwo | edytuj kod

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Heteroradulum, Auriculariaceae, Auriculariales, Auriculariomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy zdiagnozowali go w 1875 r. Miles Joseph Berkeley i Christopher Edmund Broome nadając mu nazwę Radulum deglubens. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali mu Spirin & Malysheva w 2017 r[1].

Synonimy[2]:

  • Eichleriella deglubens (Berk. & Broome) Lloyd 1913
  • Radulum deglubens Berk. & Broome 1875

Nazwę polską zaproponował w 2003 r. Władysław Wojewoda, w 1977 r. ten sam autor opisywał ten gatunek jako eichleriella ciernista[3]. Po przeniesieniu do rodzaju Heteroradulum obydwie polskie nazwy stały się niespójne z nazwą naukową.

Morfologia | edytuj kod

Owocnik

Jednoroczny, rozpostarty lub rozpostarto-odgięty, czasami w kształcie kubka, skórzasty. Górna powierzchnia początkowo kutnerowata lub omszona, potem naga, strefowana, żółtawobrązowa. Powierzchnia hymenialna zazwyczaj kolczasta, o kolcach pojedynczych lub złożonych i barwie brązowej, często z różowym odcieniem[4].

Cechy mikroskopowe

System strzępkowy monomityczny. Strzępki ze sprzążkami, o średnicy 2–3 μm, w warstwie podstawowej brązowe, poza tym hialinowe. Występują szkliste dendrohyfidy. Probasidium gruszkowate, o rozmiarach 19–21 × 8–9 μm. Metabasidium podzielone podłużną przegrodą. Bazydiospory cylindryczne, zakrzywione, szkliste, gładkie, cienkościenne, nieamyloidalne, o rozmiarach (13–)16–21 × (6–)7–9 μm (inne źródła podają rozmiar 12–18 × 6–7 μm[4].

Występowanie | edytuj kod

Występuje w USA. Kanadzie i w Europie[4]. W Polsce gatunek rzadki, do 2003 r. podano tylko 2 stanowiska: w Dolinie Białego w Tatrzańskim Parku Narodowym i w Białowieskim Parku Narodowym. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający[5].

Saprotrof. Występuje w lasach na martwym drewnie, W Polsce notowany na drewnie świerka pospolitego[3], w innych krajach na drewnie wierzby i topoli[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2017-10-27].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2017-10-27].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d Mycobank. Eichleriella deglubens. [dostęp 2017-10-27].
  5. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
Na podstawie artykułu: "Eichleriella deglubens" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy