Eintopf


Eintopf w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eintopf (wym. ajntopf – niem. dosł. „jeden garnek”) – potrawa jednogarnkowa; treściwy posiłek przygotowany w jednym naczyniu, zastępujący cały obiad.

Składnikiem dania może być boczek lub inne mięso, warzywa, ziemniaki, ryż lub kasza albo inne dostępne w danej chwili dodatki.

W kuchniach narodowych i regionalnych (m.in. bałkańskich) potrawy te są na ogół pochodzenia wiejskiego lub pasterskiego jako pierwotnie przygotowywane w zawieszonym nad ogniskiem kociołku (por. węgierski gulasz, bułgarska kawarma, bałkański giuwecz) i przyprawiane dziko rosnącymi ziołami (np. cząbrem, lebiodką). Stanowiąc najczęściej jedyny posiłek w ciągu dnia, jadło to musiało być wyjątkowo sycące[1].

Potrawa w zależności od składników może przypominać zupę, gulasz lub potrawkę. Gospodynie przygotowywały Eintopf, gdy brakowało czasu na gotowanie większych posiłków, np. podczas „wielkiego prania” albo żniw.

W okresie narodowego socjalizmu w Niemczech propagowano, aby raz w miesiącu rezygnować z obfitszego obiadu niedzielnego i zastępować go Eintopfem (Eintopfsonntag). Zaoszczędzone w ten sposób pieniądze miały być przekazywane na potrzeby biednych[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Małgorzata Caprari: Kuchnie świata. Warszawa: KDC, 2009, s. 197.
  2. Meyers Lexikon (1937), s. 528.
Kontrola autorytatywna (potrawka):
Na podstawie artykułu: "Eintopf" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy