Elektrownia Pilchowice


Na mapach: 50°57′51″N 15°38′41″E/50,964167 15,644722

Elektrownia Pilchowice w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Widok na zaporę i elektrownię

Elektrownia wodna Pilchowice – elektrownia na rzece Bóbr. Zapora Pilchowice, budowana w latach 1904 - 1912 r., oddana do użytku 16 listopada 1912 r.

Początkowo została wyposażona w pięć turbozespołów z turbinami Francisa firmy Voith napędzającymi cztery generatory o mocy czynnej 1240 kW i jeden o mocy czynnej 2480 kW. W 1921 rozbudowa o kolejny hydrozespół o mocy czynnej 145 kW, osiągnęła łączną moc 7585 kW[1].

Zapora wraz z elektrownią powstała jako pierwsza, a zarazem położona najdalej w dół rzeki, w łańcuchu trzech przeciwpowodziowych zbiorników wodnych (Jezioro Modre, Jezioro Wrzeszczyńskie, Jezioro Pilchowickie), chroniących mieszkańców Doliny Bobru przed powodziami.

Dane techniczne | edytuj kod

  • wysokość zapory 62 m
  • wysokość od powierzchni terenu 45 m
  • długość w koronie 280 m
  • szerokość korony 7,5 m
  • szerokość u podstawy 50 m

Dane zbiornika powodziowo-energetycznego

  • Całkowita pojemność 50 000 000 m³
  • Rezerwa powodziowa 26 000 000 m³
  • Pojemność energetyczna 16 000 000 m³
  • Długość 6 km

Przypisy | edytuj kod

  1. Pilchowice I
Na podstawie artykułu: "Elektrownia Pilchowice" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy