Elektryczny pojazd trakcyjny


Elektryczny pojazd trakcyjny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Pierwszy pociąg elektryczny (1879 rok) Zabytkowy wagon EN80 Elektrycznej Kolei Dojazdowej Wagon elektryczny Siemensa – światowy rekordzista prędkości z 1903

Elektryczny pojazd trakcyjnypojazd szynowy z własnym napędem elektrycznym i bez własnego źródła energii. Energia elektryczna pobierana jest z sieci trakcyjnej i zamieniana w silnikach elektrycznych na pracę mechaniczną[1].

Elektryczne pojazdy trakcyjne dzieli się na lokomotywy elektryczne i elektryczne zespoły trakcyjne[2].

Elektryczne pojazdy trakcyjne są tańsze od pojazdów spalinowych, ale wymagają dużych nakładów inwestycyjnych na budowę sieci trakcyjnej[3].

Historia | edytuj kod

Pierwszy elektryczny pojazd trakcyjny pracujący w normalnych warunkach eksploatacyjnych zaprezentowano na wystawie przemysłowej w Berlinie w 1879 r. przez Wernera von Siemensa[4]. Jedna z pierwszych eksperymentalnych lokomotyw elektrycznych – Lokomotywa The Judge – powstała w 1883 r. W 1895 roku zelektryfikowano pierwszy odcinek linii BaltimoreOhio. Natomiast w roku 1880 francuskie przedsiębiorstwo pralnicze zaczęło używać elektrycznych pojazdów trakcyjnych do zbierania sztuk płótna z łąk, gdzie były rozkładane w celu wybielenia (pociąg parowy rozsiewał sadze). W 1903 roku Lokomotywa elektryczna z wynikiem 211 km/h pobiła nowy rekord prędkości na szynach.

Pierwszy w Polsce pociąg zasilany energią elektryczną został uruchomiony w 1927 r. na trasie z Warszawy do Grodziska Mazowieckiego, a pierwszy na linii PKP w 1936 r.[5] Na ziemiach należących obecnie do Polski trakcja elektryczna wprowadzana była wcześniej, m.in. na kolejce wąbrzeskiej (1898), walimskiej (1914), czy też na Śląskiej Kolei Górskiej (od 1914).

W 1918 r. został opracowany przez Romana Podoskiego projekt elektryfikacji kolei w Polsce, natomiast w 1929 r. opracował on szczegółowy projekt elektryfikacji kolejowego węzła warszawskiego zasilanego prądem stałym o napięciu 3000 woltów. Po II wojnie światowej brał udział w opracowywaniu perspektywicznego planu elektryfikacji kolei w Polsce.

Przypisy | edytuj kod

  1. Paweł Zalewski, Piotr Siedlecki, Arkadiusz Drewnowski: Technologia transportu kolejowego. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 2013, s. 139. ISBN 978-83-206-1919-5.
  2. Paweł Zalewski, Piotr Siedlecki, Arkadiusz Drewnowski: Technologia transportu kolejowego. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 2013, s. 142. ISBN 978-83-206-1919-5.
  3. Paweł Zalewski, Piotr Siedlecki, Arkadiusz Drewnowski: Technologia transportu kolejowego. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 2013, s. 144. ISBN 978-83-206-1919-5.
  4. Elektryczna Śląska Kolej Górska.
  5. Teofil Lijewski, Stanisław Koziarski: Rozwój sieci kolejowej w Polsce, KOW Warszawa 1995.
Na podstawie artykułu: "Elektryczny pojazd trakcyjny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy