Emilia Ewa Siurawska


Emilia Ewa Siurawska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Emilia Ewa Siurawska z domu Mockałło, I voto Kuligowska[1] (ur. 1939[2], zm. 16 czerwca 2017[1] w Warszawie) – polska działaczka na rzecz ochrony zabytków, wieloletni sekretarz Zarządu Głównego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami[3].

Życiorys | edytuj kod

Była między innymi wieloletnim sekretarzem Zarządu Głównego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami oraz dyrektorem biura TOnZ, a także dyrektorem jego oficyny wydawniczej i członkiem rady rekacyjnej miesięcznika „Spotkania z Zabytkami”. Jako publicystka w dorobku miała artykuły zarówno poświęcone tematyce obiektów zabytkowych jak i opracownia omawiajace działalność i historię Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości[3]. W 2006 została wyróżniona Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[4].

Ewa Siurawska zmarła 16 czerwca 2017 w Warszawie, 23 czerwca została pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Koszalinie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Emilia Ewa Siurawska (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2017-06-24].
  2. Emilia Ewa Siurawska (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2017-06-24].
  3. a b Emilia Ewa Siurawska (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2017-06-24].
  4. Ewa Siurawska (pol.). mkidn.gov.pl. [dostęp 2017-06-24].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Emilia Ewa Siurawska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy