Emmanuel de Saint-Priest


Emmanuel de Saint-Priest w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Guillaume Emmanuel Guignard de Saint-Priest (ur. 29 kwietnia 1776 zm. 17 marca 1814) francuski dyplomata i generał na emigracji, który walczył w carskiej armii rosyjskiej w okresie wojen Francuskiej Rewolucji oraz wojen epoki napoleońskiej.

Był najstarszym synem prominentnego dyplomaty François-Emmanuela Guignarda de Saint-Priest (17351821), który był ostatnim sekretarzem stanu Domu Królewskiego (17891791) podczas panowania Ludwika XVI.

Guillaume Emmanuel został generałem brygady armii Imperium Rosyjskiego pod zwierzchnictwem cara Aleksandra I Romanowa i walczył przeciw oddziałom Napoleona I Bonapartego. Odznaczony Orderem Świętej Anny 1 klasy, Orderem Świętego Włodzimierza 2 klasy, Orderem Świętego Jerzego 2, 3 i 4 klasy.Zmarł w 1814.

Bitwa pod Reims | edytuj kod

13 marca 1814 w bitwie pod Reims wojska Napoleona rozbiły rosyjsko-pruski korpus generała porucznika Emmanuela Saint-Priesta. W bitwie tej generał dywizji Wincenty Krasiński poprowadził brawurową szarżę 1. Pułku Lekkokonnego Gwardii Cesarskiej ulicami miasta. Polacy zdobyli nieprzyjacielski tabor, artylerię i schwytali 1600 jeńców.

W wyniku klęski korpusu nieprzyjacielskiego, jego dowódca gen. por. Emmanuel Saint-Priest, ciężko ranny, dostał się do niewoli, w której mimo starań lekarzy zmarł[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Saint-Priest: Epoka napoleońska lata 1796–1815 – kalendarium. [dostęp 2016-07-23].Sprawdź autora:1.
Na podstawie artykułu: "Emmanuel de Saint-Priest" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy