Eparchia irkucka


Na mapach: 52°18′03,0″N 104°17′41,0″E/52,300833 104,294722

Eparchia irkucka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eparchia irkucka – jedna z eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jej stolicą jest Irkuck, natomiast obecnym (od 2019) ordynariuszem jest biskup (od 2020 r. metropolita[1]) irkucki i angarski Maksymilian (Klujew)[2]. Funkcje katedry eparchii spełnia sobór Ikony Matki Bożej „Znak” w Irkucku[3].

Spis treści

Historia | edytuj kod

W grudniu 1706 powstał wikariat irkucki w ramach eparchii tobolskiej, w 1727 podniesiony do rangi samodzielnej eparchii dzięki działalności kanonizowanego następnie biskupa Innocentego (Kulczyckiego). W 1731 eparchia znacznie się rozszerzyła terytorialnie, gdy włączono do niej rozległe tereny Jakucji. Obejmowała swym zasięgiem całą Syberię Wschodnią i Rosyjski Daleki Wschód. W 1780 w Irkucku otwarto prawosławne seminarium duchowne. Od 1796 eparchii irkuckiej podlegała rosyjska misja prawosławna na Aleutach i Alasce, zaś jej pierwszy zwierzchnik archimandryta Joazaf (Bołotow) został wyświęcony na biskupa kodiackiego, wikariusza eparchii irkuckiej. Eparchii podlegały również inne misje prowadzone przez Cerkiew rosyjską na terenie Syberii. W grudniu 1840 z eparchii irkuckiej (wówczas największej terytorialnie w Imperium Rosyjskim) wydzielona została jej najbardziej wschodnia część, tworząc nową eparchię kamczacką, kurylską i aleucką. 28 stycznia 1894 w obrębie eparchii irkuckiej powstał wikariat czycki, który 12 marca tego samego roku stał się eparchią czycką (zlikwidowaną w 1930).

Między 1936 a 1943 zlikwidowano eparchię irkucką. Później reaktywowano ją, włączając do niej także eparchie Rosyjskiego Dalekiego Wschodu. Ponownie uzyskały one samodzielność dopiero po upadku ZSRR. W 1993 reaktywowano eparchię jakucką, a w 1994 – eparchię czycką.

5 października 2011 z eparchii irkuckiej wydzielono kolejne części. Powstały wówczas eparchia bracka i eparchia sajańska. Dzień później, dwie nowe eparchie i stara irkucka stały się częścią nowo powołanej metropolii irkuckiej. Jej pierwszym zwierzchnikiem został ówczesny biskup irkucki i angarski Wadim (Łaziebny).

Biskupi irkuccy | edytuj kod

Podział administracyjny | edytuj kod

Na terenie eparchii działają następujące okręgi (dekanaty)[3]:

  • irkucki miejski pierwszy
  • irkucki miejski drugi
  • irkucki rejonowy pierwszy
  • irkucki rejonowy drugi
  • angarski
  • czeremchowski
  • usolski
  • ust-ordyński
  • wiercholeński

Sobory katedralne eparchii | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. В день памяти святителя Петра Святейший Патриарх Кирилл совершил Литургию в Успенском соборе Московского Кремля (ros.). patriarchia.ru, 3 stycznia 2020. [dostęp 2020-01-04].
  2. ЖУРНАЛЫ заседания Священного Синода от 26 декабря 2019 года – ЖУРНАЛ № 148 (ros.). patriarchia.ru, 26 grudnia 2019. [dostęp 2019-12-27].
  3. a b СПИСОК ПРИХОДОВ ИРКУТСКОЙ ЕПАРХИИ
  4. ЖУРНАЛЫ заседания Священного Синода от 26 декабря 2019 года / Официальные документы / Патриархия.ru, Патриархия.ru [dostęp 2019-12-26]  (ros.).

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Eparchia irkucka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy