Ernest Webb


Ernest Webb w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ernest James Webb (ur. 25 kwietnia 1874 w Hackney w Londynie, zm. 24 lutego 1937 w Toronto[1]) – brytyjski lekkoatleta (chodziarz), trzykrotny wicemistrz olimpijski.

W wieku 12 lat został chłopcem okrętowym, a po kilku latach na morzu zaciągnął się do wojska. Brał udział w wojnie burskiej, następnie powrócił do Anglii[1].

Zdobył srebrne medale w chodzie na 3500 metrów oraz w chodzie na 10 mil na igrzyskach olimpijskich w 1908 w Londynie. W obu konkurencjach pokonał go jego rodak George Larner. W 1911 przeniósł się do Kanady. Na kolejnych igrzyskach olimpijskich w 1912 w Sztokholmie zdobył kolejny srebrny medal, tym razem w chodzie na 10 kilometrów, za Kanadyjczykiem George'em Gouldingiem[1].

Był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w chodzie na 2 mile w 1909 i 1910 oraz w chodzie na 7 mil w latach 1908-1910[2].

Zmarł w 1937 wskutek upadku z drabiny[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Ernie Webb, olympedia.org [dostęp 2020-08-04]  (ang.).
  2. British Athletics Championships 1876-1914, GBRAthletics [dostęp 2014-01-20]  (ang.).
Na podstawie artykułu: "Ernest Webb" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy