Eugenia Kutner-Sokolnicka


Eugenia Sokolnicka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Eugenia Kutner-Sokolnicka) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Eugenia Sokolnicka

Eugenia Sokolnicka z domu Kutner (Eugénie Sokolnicka, ur. 14 czerwca 1876 w Warszawie, zm. 19 maja 1934 w Paryżu) – polska i francuska psychoanalityczka, współzałożycielka Société psychanalytique de Paris.

Życiorys | edytuj kod

Była córką warszawskiego urzędnika bankowego Maurycego Kutnera i Pauliny Flejszer (1846–1929)[1]. Miała brata Aleksandra, siostry Wandę i Franciszkę (właścicielkę szkoły gimnastyki rytmicznej)[2]. Studiowała na wydziale przyrodniczym Uniwersytetu Paryskiego i uczęszczała na wykłady Pierre Janeta w Collège de France. W 1911 studiowała w zuryskiej klinice Burghölzli, pod kierunkiem Carla Gustava Junga. W 1914 udała się do Wiednia, gdzie odbyła dwunastomiesięczną analizę własną u Sigmunda Freuda. Uczęszczała na spotkania Wiedeńskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego i w 1916 została jego członkinią. W 1914 przeniosła się do Monachium, a stamtąd do Warszawy. W 1920 kontynuowała analizę u Sándora Ferencziego w Budapeszcie i uczestniczyła w VI Międzynarodowym Kongresie Psychoanalitycznym w Hadze. W 1921 wróciła do Paryża, gdzie organizowała ruch psychoanalityczny. Wspólnie z Rudolphem Loewensteinem wyszkoliła pierwsze pokolenie francuskich psychoanalityków, wśród nich René Laforgue′a, Édouarda Pichona i Sophie Morgenstern. Przez krótki czas pracowała w Szpitalu Sainte-Anne, jednak w 1923 straciła posadę, gdyż nowy kierownik kliniki (Henri Claude) nie uznawał terapeutów niebędących lekarzami.

Była pierwowzorem dla postaci analityczki Sofroniskiej w Fałszerzach André Gide’a.

27 października 1903 wyszła za Michała Sokolnickiego (1880–1967). Małżeństwo rozpadło się około 1916.

Mieszkała pod adresem 30 rue Chevert[3]. W Paryżu utrzymywała bliskie związki z dyplomatą Władysławem Baranowskim.

19 maja 1934 popełniła samobójstwo, odkręcając gaz w swoim mieszkaniu. Została pochowana 26 maja na Cimetière parisien de Bagneux[4].

Wybrane prace | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Warszawskie zabytkowe pomniki nagrobne
  2. Poszukiwanie rodzin. Kurier Warszawski nr 227 (18.8.1914) s. 3
  3. Liste des Membres de l′Association Psychanalitique Internationale. Revue Française de Psychanalyse 7 (1), 1934 s. 167
  4. Nécrologie. Le Temps 26.5.1934

Bibliografia | edytuj kod


Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Eugenia Kutner-Sokolnicka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy