Eugeniusz Wajgiel


Eugeniusz Wajgiel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eugeniusz Wajgiel (Eugeniusz Franciszek Aleksander Wajgiel-Pogonia)[a] (ur. 19 listopada 1873 w Kołomyi, zm. 3 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski lekarz i weterynarz, profesor chirurgii i okulistyki zwierząt na Uniwersytecie Warszawskim.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 19 listopada 1873 w Kołomyi w rodzinie Leopolda Wajgla (1842–1906) i Heliodory z Nowogrodzkich.

Ukończył Uniwersytet Jagielloński i Akademię Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie oraz studia uzupełniające w Wiedniu, Czechosłowacji, Niemczech, Danii i Szwecji. W 1. dekadzie XX wieku Eugeniusz Wajgiel był lekarzem uzdrowiskowym w Rymanowie-Zdroju. W czasie tej pracy opisał pierwsze 30. lat istnienia tego uzdrowiska (Rymanów Zdrój 1876–1906). Przed I wojną światową aktywnie działał w harcerstwie i polskich drużynach sokolich. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku zgłosił się ochotniczo do wojska polskiego, gdzie służył jako lekarz.

Od 1 stycznia 1927 roku był profesorem chirurgii i okulistyki zwierząt Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1929–1930 i 1935–1936 piastował funkcję dziekana Wydziału Weterynaryjnego Uniwersytetu Warszawskiego[1]. Był wiceprezesem Naczelnej Izby Lekarskiej, później członkiem jej zarządu[2]. Od 1928 roku prof. Eugeniusz Wajgiel był kuratorem Akademickiej Korporacji Coronia z ramienia uniwersyteckiego senatu.

Był autorem 29 prac naukowych[2].

Został rozstrzelany w 3. dniu powstania warszawskiego przez Niemców wraz ze swoim zięciem inż. Klemensem Wierzchleyskim i grupą 19 profesorów Uniwersytetu Warszawskiego zamieszkujących dom profesorski przy Nowym Zjeździe[b]. Ich ciał nigdy nie odnaleziono, pomimo poszukiwań czynionych po wojnie przez rodziny.

Życie prywatne | edytuj kod

W latach 20. i 30. XX wieku mieszkał w Domu Profesorów przy ul. Nowy Zjazd 5 w Warszawie. Należał do Stowarzyszenia Mieszkaniowego Spółdzielczego Profesorów Uniwersytetu Warszawskiego.

Ożenił się z Ludwiką Jankowską (1876–1956)[3], wnuczką hrabiego Adama Kleta Zamoyskiego herbu Jelita (1795–1865)[4]. Mieli jedną córkę, Wandę Wierzchleyską (1900–2012)[3].

Uwagi | edytuj kod

  1. Takie nazwisko pojawia się w leksykonie Czy wiesz, kto to jest?
  2. Nazwiska tych profesorów znajdują się w omówieniu domu Ulica Nowy Zjazd w Warszawie 5. Pewne szczegóły dotyczące tej egzekucji znajdują się w cyklu wypowiedzi pod wspólnym tytułem Jeszcze w sprawie Antoniego Przeborskiego opublikowanych w Rocznikach Polskiego Towarzystwa Matematycznego. Seria II: Wiadomości Matematyczne XXIV (1982), str. 229-232

Przypisy | edytuj kod

  1. Jacek Persa i inni: Warszawska Uczelnia Medyczna w ikonografii i fotografii. Warszawa: 2009. ISBN 978-83-7637-005-7. [dostęp 2012-04-25].
  2. a b Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz, kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Biblioteki Wojskowej, 1938, s. 772.
  3. a b Marek Jerzy Minakowski: Wanda Wierzchleyska (pol.). W: Wielka Genealogia Minakowskiego [on-line]. sejm-wielki.pl, 2017-05-05. [dostęp 2017-05-05].
  4. Marek Jerzy Minakowski: Adam Klet hr. Zamoyski z Zamościa h. Jelita (pol.). W: Wielka Genealogia Minakowskiego [on-line]. sejm-wielki.pl, 2017-05-05. [dostęp 2017-05-05].
Na podstawie artykułu: "Eugeniusz Wajgiel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy