Eugeniusz Wikiera


Eugeniusz Wikiera w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eugeniusz Wikiera (ur. 18 lutego 1889, zm. ?) – doktor praw, sędzia, kapitan rezerwy służby sprawiedliwości Wojska Polskiego.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 18 lutego 1889 w Jaworowie[1][2]. Był synem Tomasza i Wiktorii z domu Kubrakiewicz[1]. Został absolwentem C. K. I Gimnazjum w Jarosławiu[3][1]. Do 1914 był członkiem Drużyn Strzeleckich[1]. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i został żołnierzem 2 Pułku Piechoty. Brał udział w kampanii karpackiej[1], później pracował w sądzie polskim do 1917[1]. W 1917 został mianowany sędzią śledczym w Opatowie przy Sądzie Okręgowym w Radomiu[4]. Z tego stanowiska 19 lipca 1921 został mianowany sędzią Sądu Okręgowego w Radomiu[5].

Ukończył studia prawnicze na Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego w 1918[1]. Uzyskał tytuł doktora praw. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został awansowany do stopnia kapitana rezerwy w korpusie oficerów sądowych ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[6][7]. Następnie przeszedł do sądownictwa państwowego[1]. Sprawował stanowisko sędziego okręgowego i wiceprezesa Sądu Okręgowego w Radomiu do 1932[1], wiceprezesa SO w Lublinie do 1934[1]. Do lutego 1937 był prezesem Sądu Okręgowego w Stryju[1], po czym został przeniesiony na stanowisko wiceprezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu wskutek mianowania z 31 grudnia 1936[8][9]. Stanowisko objął 10 lutego 1937 zostając jednocześnie przewodniczącym wydziału karnego w SA w Poznaniu[10]. Był prezesem Towarzystwa Prawniczego, prezesem koła Stowarzyszenia Sędziów i Prokuratorów[1]. Publikował artykuły w dziedzinie sądownictwa[1].

W 1937 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi na polu pracy w sądownictwie[11].

W 1922 jego żoną została Maria z domu Kitlińska[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k l m n Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 798-799.
  2. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2015-11-13].
  3. Księga pamiątkowa poświęcona zjazdowi jubileuszowemu z okazji 50-lecia istnienia Gimnazjum I. w Jarosławiu 1884-1934. Jarosław: 1934, s. 150.
  4. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Departamentu Sprawiedliwości Tymczasowej Rady Stanu Królestwa Polskiego”, s. 231, Nr 4 z 19 września 1917. 
  5. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”, s. 358, Nr 21 z 1 listopada 1921. 
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1097.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 992.
  8. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”, s. 44, Nr 3 z 15 marca 1937. 
  9. Prezes Sądu Okręg. p. Wikiera opuścił Stryj. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 37 z 17 lutego 1937. 
  10. Nowy wiceprezes apelacji poznańskiej. „Nowy Kurier”, s. 10, Nr 27 z 4 lutego 1937. 
  11. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 411.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Eugeniusz Wikiera" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy