Extravagantes Joannis Papae XXII


Extravagantes Joannis Papae XXII w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Extravagantes Joannis Papae XXII (pol. Ekstrawaganty Jana XXII od łac. ekstra 'poza czymś' i vagans dpn. vagantis 'wędrujący')[1] – zbiór prawa kanonicznego sporządzony przez francuskiego kanonistę Jana Chappuis wydany po raz pierwszy w 1500 roku. Został włączony do Corpus Iuris Canonici.

Bernardus Papiensis, Breviarium extravagantium, 1779

Początkowo zbiór składał się z trzech dekretałów Jana XXII z 1317 r. w sprawie rezerwacji papieskich. Następnie Wilhelm de Monte Lauduno, benedyktyn, napisał glosę. Po dołączeniu następnych 17 dekretałów Jana XXII, całość opracowana została w 1325 r. przez Zenzelinusa de Cassanis, profesora prawa kanonicznego w Montpellier.

Jan Chappuis włączył dekretały Jana XXII do paryskiego wydania zbiorów prawa kanonicznego z 1500 roku uprzednio je opracowując. Podzielił je na 14 tytułów i 20 capitula. Późniejsze wydania zbiorów prawa kanonicznego zawierały tekst w takiej postaci.

Przypisy | edytuj kod

  1. Słownik Wyrazów Obcych: ekstrawagancja

Bibliografia | edytuj kod

  • Bp Piotr Hemperek, ks. Wojciech Góralski, Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. T. 1, cz. 1. Historia źródeł i nauki prawa kanonicznego, Lublin 1995.
Kontrola autorytatywna (kodeks):
Na podstawie artykułu: "Extravagantes Joannis Papae XXII" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy