Extreme Rules (2010)


WWE Extreme Rules w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Extreme Rules (2010)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

WWE Extreme Rules – cykl corocznych gal profesjonalnego wrestlingu produkowanych przez federację WWE i nadawanych na żywo w systemie pay-per-view oraz na WWE Network. Trzon nazwy pochodzi od terminu „Extreme Rules”, którego WWE używa go do określania walk na zasadach hardcore wrestlingu[1]; nieaktywna obecnie federacja Extreme Championship Wrestling (ECW) oryginalnie używała terminu do określania wszystkich walk.

Nazwa została wprowadzona w 2009, jednakże motyw gali ma związek z jego prekursorem, cyklem One Night Stand, które zostało promowane w 2005 i 2006 jako gale powracającego ECW. W 2007 federacja promowała galę jako jedną z kalendarza gal pay-per-view WWE, lecz utrzymało koncept Extreme Rules matchów jako motywu gali. W 2009 WWE zmieniło nazwę One Night Stand na Extreme Rules. Gala z 2009 była notowana przez WWE jako bezpośredni kontynuator chronologii cyklu gal One Night Stand, jednakże gala z 2010 była później promowana jako gala z nowej chronologii, nie będąca już kontynuatorem cyklu One Night Stand[2]. Rozpoczynając od 2010, Extreme Rules zostało przeniesione z czerwca do późnego kwietnia/początku maja zastępując Backlash jako „pierwszą galę PPV po WrestleManii”[3]. W 2013 gala odbyła się w środku maja zastępując Over the Limit, które zostało przeniesione na październik, lecz potem zostało usunięte z kalendarza PPV i zastąpione przez Battleground[4][5].

Po przywróceniu podziału WWE na brandy w 2016, cykl oraz przyszłoroczna edycja stały się własnością brandu Raw. W 2018 zniesiono podział gal pay-per-view dla konkretnych brandów, zaś produkcję gal przeniesiono na lipiec[6].

Spis treści

Lista gal | edytuj kod

Wyniki gal | edytuj kod

2009 | edytuj kod

Extreme Rules (2009) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 7 czerwca 2009 w New Orleans Arena w Nowym Orleanie w stanie Luizjana. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to pierwsza gala w chronologii cyklu Extreme Rules, która była bezpośrednią kontynuacją cyklu One Night Stand.

Podczas gali odbyło się dziesięć walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. Walką wieczoru był Ladder match o World Heavyweight Championship, w którym Jeff Hardy pokonał mistrza Edge'a i zdobył tytuł. Po walce CM Punk wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank, po czym pokonał Hardy'ego w minutę. Oprócz tego odbył się Submission match pomiędzy Johnem Ceną i Big Showem, jak również No Holds Barred match o WWE Intercontinental Championship pomiędzy wygranym Chrisem Jericho i przegranym Reyem Mysterio. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 213 000 razy[10].

2010 | edytuj kod

Extreme Rules (2010) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 25 kwietnia 2010 w 1st Mariner Arena w Baltimore w stanie Maryland. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to druga gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. W walce wieczoru John Cena obronił WWE Championship pokonując Batistę w Last Man Standing matchu. W dolnej części karty Sheamus zdołał pokonać Triple H'a w walce Street Fight, zaś CM Punk nie został ogolony na łyso poprzez wygraną z Rey'em Mysterio w hair matchu. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 182 000 razy.

2011 | edytuj kod

Extreme Rules (2011) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 1 maja 2011 w St. Pete Times Forum w Tampie na Florydzie. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to trzecia gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. Walką wieczoru był Triple Threat Steel Cage match o WWE Championship, w którym John Cena pokonał Johna Morrisona i poprzedniego mistrza The Miza zdobywając mistrzostwo. W Ladder matchu o zawieszony World Heavyweight Championship, Christian pokonał Alberto Del Rio. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 209 000 razy.

2012 | edytuj kod

Extreme Rules (2012) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 29 kwietnia 2012 w Allstate Arena w Rosemont w stanie Illinois. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to czwarta gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna podczas pre-show. W walce wieczoru John Cena pokonał powracającego Brocka Lesnara w Extreme Rules matchu. CM Punk obronił WWE Championship pokonując Chrisa Jericho w Chicago Street Fight, zaś Sheamus wygrał z Danielem Bryanem 2-out-of-3 falls match o World Heavyweight Championship z wynikiem 2-1. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 263 000 razy.

2013 | edytuj kod

Extreme Rules (2013) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 19 maja 2013 w Scottrade Center w Saint Louis w stanie Missouri. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to piąta gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna podczas pre-show. W walce wieczoru Brock Lesnar pokonał Triple H'a w Steel Cage matchu. Odbył się Last Man Standing match o WWE Championship, gdzie mistrz John Cena obronił mistrzostwo pokonując Rybacka. Alberto Del Rio pokonał Jacka Swaggera w „I Quit” matchu o miano pretendenta do World Heavyweight Championship. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 231 000 razy[16].

2014 | edytuj kod

Extreme Rules (2014) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 4 maja 2014 w Izod Center w East Rutherford w stanie New Jersey. Emisja była przeprowadzana na żywo za pośrednictwem WWE Network oraz w systemie pay-per-view. Była to szósta gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna podczas pre-show. W Extreme Rules matchu będącym walką wieczoru Daniel Bryan pokonał Kane'a i obronił WWE World Heavyweight Championship, zaś The Shield (Dean Ambrose, Seth Rollins i Roman Reigns) pokonali powracającą grupę Evolution (Triple H'a, Randy'ego Ortona i Batistę) w six-man tag team matchu.

2015 | edytuj kod

Extreme Rules (2015) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 26 kwietnia 2015 w Allstate Arena w Rosemont w stanie Illinois. Emisja była przeprowadzana na żywo za pośrednictwem WWE Network oraz w systemie pay-per-view. Była to siódma gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna podczas pre-show. W walce wieczoru Seth Rollins obronił WWE World Heavyweight Championship pokonując Randy'ego Ortona, gdzie ruch RKO był zbanowany, zaś Kane był osobą otwierającą drzwi klatki. Oprócz tego Roman Reigns pokonał Big Showa w Last Man Standing matchu, zaś John Cena obronił WWE United States Championship wygrywając z Rusevem w Russian Chain matchu. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 56 000 razy.

2016 | edytuj kod

 Osobny artykuł: Extreme Rules (2016).

2017 | edytuj kod

 Osobny artykuł: Extreme Rules (2017).

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Specialty WWE matches: Hardcore match. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2010-04-25].
  2. Extreme Rules official website. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2010-04-25]. Cytat: Check out all the action from the first-ever Extreme Rules pay-per-view held in 2009.
  3. WWE News: Raw notes – no guest host yet for next week, matches teased for Extreme this event will start at 6:30 Rules. W: Distinct Television Brands [on-line].
  4. WWE Home Entertainment 2013 DVD/Blu-ray release schedule. W: WWE.com [on-line]. WWE, Inc., 10 września 2012. [dostęp 4 stycznia 2013].
  5. Mike Johnson: WWE PPV SCHEDULE CHANGING. W: PWInsider.com [on-line]. 10 września 2012. [dostęp 4 stycznia 2013].
  6. Jason Powell: Major WWE pay-per-view shakeup, all co-branded events, two events dropped. W: Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp February 17, 2018].
  7. Michael Burdick: Universal Champion Seth Rollins & Raw Women’s Champion Becky Lynch vs. Baron Corbin & Lacey Evans (Winners Take All Mixed Tag Team Extreme Rules Match). WWE. [dostęp June 24, 2019].
  8. Sick Puppies News. Sick Puppies. [dostęp 2009-05-18]. Cytat: You're Going Down, which is being used by the WWE as the theme song in its promotional spots from May 17 through June 15 for the Extreme Rules Pay Per View broadcast.
  9. Extreme Rules. Pro Wrestling History. [dostęp 2009-10-25].
  10. WWE Reports 2009 Second Quarter Results [PDF], World Wrestling Entertainment, 6 sierpnia 2009 [dostęp 2009-08-06] .
  11. Extreme Rules: "Time to Shine" by Saliva is the official theme song of Extreme Rules. World Wrestling Entertainment, 2010-03-18. [dostęp 2010-03-31].
  12. Steve Gerweck: Attendance for 5/1 WWE Extreme Rules PPV. WrestleView, May 4, 2011. [dostęp May 4, 2011].
  13. Extreme Rules' Official Theme. WWE. [dostęp 11 April 2012]. [zarchiwizowane z tego adresu (11 April 2012)]. Cytat: Fueled by 'Adrenaline': Shinedown's "Adrenaline" is the official theme of WWE's Extreme Rules 2012. The song is off the band's brand new album, "Amaryllis," which is available everywhere now!
  14. Adam Martin: Recent WWE attendance figures (4/29 and 4/30). Wrestleview, 3 May 2012. [dostęp 5 May 2012].
  15. Extreme Rules PPV in St. Louis draws sold out crowd. Wrestleview.com, May 23, 2013. [dostęp 23 August 2013].
  16. WWE Reports 2013 Second Quarter Results. WWE, August 1, 2013. [dostęp August 1, 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (November 18, 2013)].
  17. Chris Jericho vs. Fandango. WWE, 13 May 2013.
  18. United States Champion Kofi Kingston vs. Dean Ambrose. WWE, 13 May 2013.
  19. Sheamus vs. Mark Henry (Strap Match). WWE, 6 May 2013.
  20. Michael Burdick: Alberto Del Rio vs. Jack Swagger (I Quit Match). WWE, 16 April 2013.
  21. Tag Team Champions Team Hell No vs. The Shield. WWE, 13 May 2013.
  22. Randy Orton vs. Big Show (Extreme Rules Match). WWE, 10 May 2013.
  23. John Clapp: WWE Champion John Cena vs. Ryback (Last Man Standing Match). WWE, 22 April 2013.
  24. Triple H vs. Brock Lesnar (Steel Cage Match). WWE, 22 April 2013.
  25. Andy Seife: El Torito vs. Hornswoggle (Pre-Show WeeLC match). WWE. [dostęp 29 April 2014].
  26. John Clapp: Rob Van Dam vs. Jack Swagger vs. Cesaro (Triple Threat Match). WWE. [dostęp 29 April 2014].
  27. a b c d e f g James Caldwell: CALDWELL'S WWE EXTREME RULES PPV RESULTS 5/4: Complete 'virtual-time' coverage of live PPV – Bryan vs. Kane, Evolution vs. Shield, Cena vs. Wyatt steel cage match. W: pwtorch.com [on-line]. 2014-05-04. [dostęp 26 November 2015].
  28. John Clapp: R-Truth & Xavier Woods vs. Alexander Rusev (2-on-1 Handicap Match). WWE. [dostęp 22 April 2014].
  29. John Clapp: Intercontinental Champion Big E vs. Bad News Barrett. WWE. [dostęp 16 April 2014].
  30. John Clapp: The Shield vs. Evolution. WWE. [dostęp 18 April 2014].
  31. Bobby Melok: John Cena vs. Bray Wyatt (Steel Cage Match). WWE. [dostęp 15 April 2014].
  32. John Clapp: Divas Champion Paige vs. Tamina Snuka. WWE. [dostęp 16 April 2014].
  33. Andy Seife: WWE World Heavyweight Champion Daniel Bryan vs. Kane (Extreme Rules Match). WWE. [dostęp 21 April 2014].
  34. Daniel Bryan unable to compete tonight at Extreme Rules. WWE. [dostęp 26 April 2015].
  35. Kevin Powers: Dean Ambrose vs. Luke Harper (Chicago Street Fight). WWE. [dostęp 21 April 2015].
  36. Scott Taylor: Dolph Ziggler vs. Sheamus (Kiss Me Arse Match). WWE. [dostęp 17 April 2015].
  37. Robert Vaccaro: WWE Tag Team Champions Tyson Kidd & Cesaro vs. The New Day. WWE. [dostęp 21 April 2015].
  38. Robert Vaccaro: United States Champion John Cena vs. Rusev (Russian Chain Match). WWE. [dostęp 2 April 2015].
  39. Bobby Melok: Divas Champion Nikki Stella vs. Naomi. WWE. [dostęp 21 April 2015].
  40. Robert Vaccaro: Roman Reigns vs. Big Show (Last Men Standing Match). WWE. [dostęp 17 April 2015].
  41. John Clapp: WWE World Heavyweight Champion Seth Rollins vs. Randy Orton (Cage Match, with the RKO banned). WWE. [dostęp 27 April 2015].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Extreme Rules (2010)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy