Fabryka Kirowa


Na mapach: 59°52′43″N 30°15′30″E/59,878611 30,258333

Fabryka Kirowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fabryka Kirowa, poprzednio Zakłady Putiłowskie, Fabryka Putiłowska (ros. Путиловский завод, Кировский завод) – jedna z największych w Imperium Rosyjskim i w ZSRR fabryk maszyn. Zakład produkcyjny znajduje się w Sankt Petersburgu.

Historia | edytuj kod

Fabryka założona została 28 lutego 1801, na bazie fabryki żeliwa przeniesionej z Kronsztadu. Od 1868 do 1880 właścicielem zakładów był rosyjski przedsiębiorca Nikołaj Putiłow, który doprowadził przedsiębiorstwo do wielkiego rozwoju. Od jego nazwiska zakłady wzięły swoją oficjalną nazwę. W 1900 Fabryka Putiłowska została największą pod względem produkcji firmą metalurgiczno-maszynową w Rosji i trzecią co do wielkości w Europie (po firmach Krupp i Armstrong). W latach 1884–1888 dyrektorem fabryki był polski przemysłowiec Ignacy Jasiukowicz, a w latach 1911-1912 polski inżynier Stanisław Łabuński. W 1917 strajki w fabryce przyczyniły się do wybuchu rewolucji lutowej w Rosji. Po 1918 zakłady upaństwowiono. W 1922 nazwę fabryki zmieniono na „Krasnyj Putiłowiec” (ros. Красный путиловец), a w 1934 na obecną nazwę. Od 1992 jest to spółka akcyjna.

Zakłady Putiłowskie produkowały stal, żeliwo, różne typy maszyn, m.in. wojenne, np. samochody pancerne, armaty, czołgi. Z cywilnej produkcji: turbiny, lokomotywy parowe, wagony, a od końca lat 20. XX w. także tramwaje, a na początku lat 60. XX w. Fabryka Kirowa zaczęła produkować ciężkie ciągniki przegubowe Kirowiec (Kirovets). Najpopularniejsze modele to K-700A spotykane często w Polsce.

Na podstawie artykułu: "Fabryka Kirowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy