Fatima Whitbread


Fatima Whitbread w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fatima Whitbread (ur. 3 marca 1961 w Londynie) – brytyjska lekkoatletka, która specjalizowała się w rzucie oszczepem. Jej matką była Turecka Cypryjka, a ojciec Grekiem Cypryjskim.

Swoją międzynarodową karierę rozpoczęła od zdobycia w 1979 roku w Bydgoszczy złotego medalu mistrzostw Europy juniorów. Trzy razy startowała w igrzyskach olimpijskich (w latach 19801988) zdobywając w sumie dwa krążki: srebrny i brązowy. W 1983 roku zajęła drugie miejsce w mistrzostwach świata przegrywając z reprezentantką Finlandii Lillak. Mistrzyni Europy z 1986 oraz złota medalistka mistrzostw świata w Rzymie (1987) gdzie pokonała swoją największą rywalkę Petrę Felke, reprezentującą NRD. Dwukrotna medalistka igrzysk Wspólnoty Narodów. 28 sierpnia 1986 podczas eliminacji mistrzostw Europy ustanowiła nowy rekord świata – 77,44. Rezultat ten jest rekordem życiowym zawodniczki, a do czasu zmiany środka ciężkości damskiego oszczepu w 1999 roku był także rekordem Wielkiej Brytanii. Została odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego.

Osiągnięcia | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Fatima Whitbread" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy