Faustyn Grzybowski


Faustyn Grzybowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Faustyn Grzybowski (ur. 16 sierpnia 1913 w Mikołajewie k. Dnipra, zm. 9 kwietnia 1999 w Białymstoku) – żołnierz Armii Czerwonej, oficer ludowego Wojska Polskiego funkcjonariusz Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Filipa i Wincentyny. Szkołę podstawową ukończył w 1929. Od 1933 członek i aktywista partyjny w organizacji młodzieżowej i Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. Pracował na stanowiskach rachmistrza w kołchozie i sekretarza gminnego we wsi Cariwodar koło Chersonia.

Służba w Armii Czerwonej i Wojsku Polskim | edytuj kod

Do służby w w Armii Czerwonej powołany 30 października 1935. Do 1938 służył kolejno jako elew szkoły podoficerskiej 64 Kolejowego Pułku NKWD, a następnie podoficer tej szkoły i podoficer w mieście Czudzuj w Republice Turkmeńskiej. Zdemobilizowany 13 lutego 1938 w stopniu podporucznika. W okresie 1938-1941 przewodniczący kołchozu im. Stalina w powiecie chersońskim. Ponownie powołany do Armii Czerwonej 13 sierpnia 1941, w której służył do 1943. Dowódca kompanii w 9, a następnie w 51 Armii oraz dowódca kompanii w Przymorskiej Armii m. Sewastopola i kompanii niszczycieli czołgów Południowoukraińskiego Okręgu Wojskowego.

Od 7 czerwca 1943 służył w ludowym Wojsku Polskim, początkowo dowódca kompanii rusznic przeciwpancernych w stopniu porucznika. Uczestnik bitwy pod Lenino.

Służba w organach bezpieczeństwa | edytuj kod

W kwietniu 1944 skierowany na kurs specjalny do szkoły NKWD w Kujbyszewie i po jego ukończeniu rozpoczął służbę w Resorcie/Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego. 13 sierpnia 1944-16 stycznia 1945 kierownik Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Białymstoku, 16 stycznia-30 listopada 1945 kierownik WUBP w Lublinie, a 6 grudnia 1945-15 kwietnia 1948 kierownik WUBP we Wrocławiu. 21 stycznia-9 grudnia 1949 zastępca dyrektora, a 10 grudnia 1949-1 stycznia 1955 dyrektor Departamentu Ochrony Rządu MBP. 1 stycznia 1955-7 września 1956 dyrektor Departamentu VIII Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego.

Nagrody i odznaczenia | edytuj kod

Był odznaczony m.in. Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy, Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, Srebrnym Medalem Zasłużonym na Polu Chwały[1], dwukrotnie Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 i Krzyżem Wojennym Czechosłowackim 1939.

Przypisy | edytuj kod

  1. http://web.archive.org/web/20190427095445/http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Przeglad_Archiwalny_Instytutu_Pamieci_Narodowej/Przeglad_Archiwalny_Instytutu_Pamieci_Narodowej-r2015-t8/Przeglad_Archiwalny_Instytutu_Pamieci_Narodowej-r2015-t8-s137-155/Przeglad_Archiwalny_Instytutu_Pamieci_Narodowej-r2015-t8-s137-155.pdf

Bibliografia | edytuj kod

  • Rok pierwszy. Powstanie i działalność aparatu bezpieczeństwa publicznego na Lubelszczyźnie (lipiec 1944-czerwiec 1945), Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2004.
  • Aparat bezpieczeństwa w Polsce. Kadra kierownicza 1944-1956, red. Krzysztof Szwagrzyk, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2005.
  • Twarze białostockiej bezpieki. Obsada stanowisk kierowniczych Urzędu Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa w Białymstoku red. Piotr Łapiński, Instytut Pamięci Narodowej, Białystok 2007.
Na podstawie artykułu: "Faustyn Grzybowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy