Fenfluramina


Fenfluramina w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Niebezpieczeństwo

Fenfluramina (łac. Fenfluraminum) – stymulująca substancja psychoaktywna używana jako lek wspomagający leczenie otyłości i przeciwdepresyjny. W 1973 została wprowadzona na rynek leków pod nazwą Pondimin, w formie racemicznej mieszaniny dekstrofenfluraminy i lewofenfluraminy. Substancja ta została zaprojektowana tak, aby podnosiła w mózgu poziom serotoniny, neuroprzekaźnika który ma wpływ na nastrój i uczucie głodu. W 1997 fenfluramina została wycofana ze spisu leków ze względu na uboczne działanie szkodliwe na układ krwionośny. Może wywoływać nadciśnienie płucne, nadpobudliwość, pogorszenie pamięci, uszkodzenie wzroku i zastawek[3][4]. W Polsce preparat deksfenfluraminy nosił nazwę Isolipan.

Przypisy | edytuj kod

  1. Fenfluramine, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00574  (ang.).
  2. a b Fenfluramina (ang.). [martwy link] The Chemical Database. Wydział Chemii Uniwersytetu w Akronie. [dostęp 2012-08-15].[niewiarygodne źródło?]
  3. Connolly HM., Crary JL., McGoon MD., Hensrud DD., Edwards BS., Edwards WD., Schaff HV. Valvular heart disease associated with fenfluramine-phentermine.. „The New England journal of medicine”. 9 (337), s. 581–8, sierpień 1997. PMID: 9271479
  4. Weissman NJ. Appetite suppressants and valvular heart disease.. „The American journal of the medical sciences”. 4 (321), s. 285–91, kwiecień 2001. PMID: 11307869

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Fenfluramina" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy