Festiwal Filmowy Watch Docs


Festiwal Filmowy Watch Docs w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Międzynarodowy Festiwal Filmowy WATCH DOCS. Prawa człowieka w filmiefestiwal filmowy poświęcony filmom dokumentalnym o prawach człowieka, odbywający się w pierwszej połowie grudnia w Warszawie w U-jazdowski Kino, Kinie Muranów oraz w Kinie Luna. Jeden z najstarszych i największych festiwali filmowych o prawach człowieka na świecie. 19. edycja festiwalu odbyła się w Warszawie między 5-12 grudnia 2019 roku.

Spis treści

Informacje o Festiwalu | edytuj kod

Festiwal filmowy WATCH DOCS jest przedsięwzięciem non-profit, co oznacza że bilety na pokazy, programy i katalogi są darmowe. Organizatorami festiwalu są: Helsińska Fundacja Praw Człowieka oraz Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski.

Poza coroczną imprezą w Warszawie Festiwal obejmuje także Objazdowy Festiwal Filmowy WATCH DOCS, którego seanse gromadzą w całej Polsce 70 000 widzów rocznie. Przez 18 lat WATCH DOCS zaprezentował polskiej publiczności ponad 1200 tytułów.

Konkursy | edytuj kod

W ramach festiwalu odbywają się dwa konkursy – konkurs filmów pełnometrażowych oraz konkurs filmów krótkich. W części pozakonkursowej program festiwalu obejmuje sekcje stałe i retrospektywy tematyczne. Wśród repertuarowych sekcji stałych znajdują się: „Nowe filmy polskie”, „Dyskretny urok propagandy”, „Chcę zobaczyć” oraz „Zbliżenia”.

W jury Festiwalu zasiadali między innymi: Roman Gutek, Marcel Łoziński, Oleg Orlov, Grzegorz Pacek, Jean-Pierre Rehm, Andrzej Rzepliński.

Nagrody przyznawane na festiwalu | edytuj kod

Laureaci nagrody im. Marka Nowickiego | edytuj kod

  1. 2003Kim Longinotto,
  2. 2004Fabrizio Lazzaretti,
  3. 2005Maciej Drygas,
  4. 2006Marcel Łoziński,
  5. 2007Rithy Panh,
  6. 2008Errol Morris,
  7. 2009Wiktor Daszuk

Laureaci nagrody WATCH DOCS w konkursie filmów pełnometrażowych | edytuj kod

  1. 2006Niech pomszczę choć jedno z mych oczu reż. Avi Mograbi oraz Chodząc po linie reż. Peter Lom
  2. 2007Zwycięzcy i przegrani reż. Ulrika Franke i Michael Loeken
  3. 2008Bądź grzeczny reż. Maria Augusta Ramos
  4. 2009Nowi reż. Claudine Bories i Patrice Chagnard (wyróżnienie Tybet w pieśni reż. Ngawang Choephel)

Laureaci nagrody w konkursie filmów krótkometrażowych im. Jacka Kuronia | edytuj kod

  1. 2006Nawet jeśli była kryminalistką... reż. Jean-Gabriel Périot
  2. 2007Po tamtej stronie reż. Vita Żelakeviciute
  3. 2008Czy się uśmiechnę reż. Tamar Yarom oraz Przerwać milczenie reż. Femke van Velzen i Ilse van Velzen
  4. 2009 – konkurs nie odbył się

Laureaci nagrody publiczności | edytuj kod

  1. 2005Dzieci z Leningradzkiego reż. Hanna Polak i Andrzej Celiński
  2. 2006Walki uliczne reż. Marshall Curry
  3. 2007Most nad Wadi reż. Barak Heyman i Tomer Heymann
  4. 2008Latawce reż. Beata Dzianowicz,
  5. 2009Tybet w pieśni reż. Ngawang Choephel.

Historia Festiwalu | edytuj kod

  • 2001 – w grudniu w Warszawie po raz pierwszy odbył się Międzynarodowy Festiwal Filmowy „Prawa Człowieka w Filmie”
  • 2003 – powstał festiwal objazdowy, który po grudniowym międzynarodowym festiwalu w Warszawie odwiedził 6 polskich miast oraz Osz w Kirgistanie (w 2009 roku festiwal objazdowy odwiedzi 30 miast)
  • 2003 – po raz pierwszy przyznana została przez Helsińską Fundację Praw Człowieka nagroda festiwalu dla reżysera-dokumentalisty za wybitne osiągnięcia w ukazywaniu praw człowieka w filmie (od 2006 roku nagroda ta nosi imię Marka Nowickiego, współzałożyciela i wieloletniego Prezesa Fundacji); otrzymała ją Kim Longinotto
  • 2004 – 18 kwietnia w Pradze festiwal został członkiem-założycielem Human Rights Film Network[1] – światowej platformy współpracy festiwali filmów o prawach człowieka
  • 2004 – festiwal w Warszawie po raz pierwszy odbywał się nie tylko na terenie Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski – dzięki organizacji imprezy łącznie w sześciu salach kinowych liczba widzów po raz pierwszy przekroczyła 10 000
  • 2005 – na festiwalu w Warszawie publiczność po raz pierwszy przyznała w głosowaniu swoją nagrodę dla najlepszego filmu, otrzymał ją film „Dzieci z Leningradzkiego” w reżyserii Hanny Polak i Andrzeja Celińskiego
  • 2005 – twórcy festiwalu powołali fundację Społeczny Instytut Filmowy, z zadaniem m.in. poszerzenia misji i formuły imprezy
  • 2005 – od 2005 roku warszawski festiwal wraz z praskim festiwalem One World pomagają w organizacji kijowskiego festiwalu filmów o prawach człowieka docudays.ua, obecnie jednego z największych takich festiwali Europie
  • 2006 – festiwal w nowej, konkursowej formule (dwa konkursy: filmów pełnometrażowych i krótkich), przyjął nazwę WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie; zaprezentowanych zostało ponad 100 filmów
  • 2007 – w ramach festiwalu objazdowego WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie powstał pierwszy litewski festiwal filmów o prawach człowieka: Ad Hoc. Inconvenient Films; obecnie niezależna impreza, nadal organizowana we współpracy z WATCH DOCS i jedno z największych wydarzeń społeczno-kulturalnych na Litwie
  • 2007 – w kilku warszawskich liceach zainicjowany został program szkolnych klubów filmowych WATCH DOCS
  • 2008 – festiwalowi w Warszawie towarzyszyła kampania „Prawa człowieka są ważne”, której projekt graficzny wygrał prestiżowy konkurs Sappi Ideas That Matter
  • 2009 – na kilkunastu polskich wyższych uczelniach zainicjowany został program wideotek uniwersyteckich WATCH DOCS

Geneza nazwy Festiwalu | edytuj kod

Tak o wyborze nazwy piszą organizatorzy:

„W rozwoju społeczeństwa obywatelskiego wielką rolę odgrywają organizacje pozarządowe (NGOs), w tym także te, które „patrzą władzy na ręce”. Tego typu organizacje nazywane są angielskim terminem „watchdog” (pies stróżujący). Gra słów „watchdog” i „watch docs” (oglądaj filmy dokumentalne) skłoniła nas do uzupełnienia nazwy festiwalu”[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Human Rights Film Network
  2. Międzynarodowy Festiwal Filmowy WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie. 6. edycja – Katalog Oficjalny s. 3 Warszawa 2006

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Festiwal Filmowy Watch Docs" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy