Fiat Fiorino


Fiat Fiorino w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fiat Fiorinosamochód osobowo-dostawczy klasy aut miejskich produkowany pod włoską marką FIAT od 1977 roku. Od 2007 roku produkowana jest trzecia generacja modelu na rynek europejski, a od 2013 na rynek brazylijski.

Spis treści

Pierwsza generacja | edytuj kod

Fiat Fiorino I - tył Fiat Fiorino I po liftingu

Fiat Fiorino I został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany w 1977 roku.

Samochód został zbudowany na bazie drugiej generacji modelu 127. W 1980 roku auto przeszło face lifting. Zmodernizowany został m.in. pas przedni pojazdu.

Pojazd produkowany był także w Brazylii przed oddział Fiat Automóveis w latach 1977 – 1988. Auto bazowało na bazie modelu 147 z lat 1976-86 oraz na modelu 127 z lat 1971-95. Inne nazwy to Fiat 147 Pick-Up City, Emelba 127 Poker oraz SEAT Fiorino.

Silniki | edytuj kod

  • Benzynowe:
    • R4 0.9 8V (903 cm3) 45 KM 33 kW 64 Nm
    • R4 1.05 8V (1049 cm3) 50 KM 37 kW 77 Nm
  • Wysokoprężne:
    • R4 1.3 8V (1301 cm3) 45 KM 33 kW 103 Nm


Druga generacja | edytuj kod

Fiat Fiorino II - tył Fiat Fiorino II po liftingu Fiat Fiorino II - tył po liftingu Fiat Fiorino II po drugim liftingu

Fiat Fiorino II został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany w 1988 roku.

Samochód został oparty na bazie modelu Uno. Auto wyposażone zostało w dwie benzynowe jednostki napędowe o pojemności 1.1 l (60 KM) i 1.4 l, a także jeden silnik wysokoprężny o pojemności 1.7 l. Pojazd posiadał najwyższą oraz największą przestrzeń ładunkową w swojej klasie.

Pojazd wytwarzano zarówno w wersji furgon, a także pickup. Ta druga odmiana produkowana była do 1999 roku, po czym została na rynku Ameryki Południowej w 1998 roku zastąpiona zupełnie nowym modelem Strada.

Fiorino II w europejskiej wersji przeszedł moderniazację w 1997 roku, w ramach której zmieniono wygląd pasa przedniego (reflektory i zderzaki), a także wkłady tylnych lamp. Sprzedaż modelu trwała w Europie do grudnia 2000 roku, po czym samochód został wycofany bez bezpośredniego następcy ze sprzedaży. Ten ostatecznie zadebiutował na Starym Kontynencie dopiero 7 lat później, w 2007 roku.

Kontynuacja produkcji | edytuj kod

Po zakończeniu sprzedaży w Europie w 2000 roku, produkcja i sprzedaż Fiorino II była kontynuowana w Ameryce Południowej kolejną dekadę. Samochód był wytwarzany w niezmienionej formie do 2008 roku, kiedy to przeszedł kolejną modernizację - w jej ramach pojawił się przód zapożyczony ze zmodernizowanego modelu Mille i odświeżone wkłady tylnych lamp. Ostatecznie, produkcja zakończyła się w 2013 roku, kiedy to zadebiutował następca opracowany specjalnie z myślą o lokalnym rynku i nie mający nic wspólnego z europejskim Fiorino III.


Trzecia generacja | edytuj kod

Wersja europejska | edytuj kod

Fiat Fiorino III - tył Fiat Fiorino III po liftingu Fiat Fiorino III - tył po liftingu Fiat Qubo - wersja osobowa Fiat Qubo - tył Fiat Qubo - tył po liftingu

Fiat Fiorino III został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany w 2007 roku[1].

Samochód zbudowany został we współpracy z francuskim koncernem motoryzacyjnym PSA. W ramach współpracy zbudowane zostały bliźniacze modele: Fiorino, Citroën Nemo oraz Peugeot Bipper, w oparciu o platformę GM Fiat SCCS.

Pojazd wraz ze swoimi bliźniaczymi modelami zdobył tytuł Van of the Year 2009[2].

W 2008 roku podczas targów motoryzacyjnych w Genewie zaprezentowano wersję osobową pojazdu, nazwaną Fiat Qubo[3].

W 2009 roku podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie zaprezentowano uterenowioną wersję modelu Qubo – Trekking. Samochód wyposażony został m.in. w zderzak z wbudowaną osłoną, 15-calowe alufelgi z terenowymi oponami, relingi dachowe oraz tylne przyciemnione szyby. Auto wyposażono także w inteligentny układ kontroli trakcji Traction+[4].

W 2010 roku pojazd przeszedł pierwszą modyfikację. Zmienione zostały wzory tapicerki oraz kolory deski rozdzielczej, a także wzory felg aluminiowych. Przy okazji modyfikacją poddane zostały także jednostki napędowe, które spełniają normę Euro 5[5].

W 2016 roku auto przeszło subtelny lifting nadwozia i wnętrza. Zastosowany został m.in. nowy przedni zderzak, poprawiono atrapę chłodnicy oraz zastosowano nowy wzór felg aluminiowych. We wnętrzu pojazdu zastosowano nowe koło kierownicy oraz drążek zmiany biegów. Przy okazji liftingu, do listy wyposażenia opcjonalnego dodano m.in. 5-calowy ekran do obsługi systemu rozrywkowo-informacyjnego. Zmodernizowano także jednostki napędowe pojazdu, tak, aby każda spełniała normy emisji spalin Euro 6[1].

Na początku 2020 roku producent zakończył produkcję osobowych odmian Fiorino, sprzedawanych pod nazwą "Qubo". Wersje dostawcze mają być w dalszym ciągu produkowane[6].

Wersje wyposażenia | edytuj kod

2007-2016 | edytuj kod

  • Fiorino:
    • Base
    • Elegant
    • Adventure

Standardowe wyposażenie obejmuje m.in. wspomaganie kierownicy, system ABS oraz poduszkę powietrzną kierowcy.[7]

Qubo:

  • Active
  • Dynamic

od 2016 | edytuj kod

Fiorino:[8]

  • Base
  • SX
  • Adventure
  • Business - wersja specjalna
  • Business Pro - wersja specjalna

Standardowe wyposażenie podstawowej wersji Base obejmuje m.in. system ABS, wspomaganie kierownicy, instalacja radiowa z anteną i 4 głośnikami i poduszkę powietrzną kierowcy.

Bogatsza wersja SX dodatkowo wyposażona jest w m.in. centralny zamek z pilotem, elektrycznie regulowane szyby przednie, elektrycznie regulowane i podgrzewane lusterka zewnętrzne, podłokietnik przedni, oraz boczne drzwi przesuwane tylne.

Topowa wersja Adventure, stylizowana na off-roadową dodatkowo obejmuje m.in. system Traction+ i pakiet Adventure.

Qubo:[9]

  • Easy
  • Lounge
  • Trekking

Standardowe wyposażenie podstawowej wersji Easy obejmuje m.in. 4 poduszki powietrzne, systemy ABS z EBD i ESP, centralny zamek z pilotem, klimatyzacje manualną, elektrycznie regulowane szyby przednie, instalacja radiowa z anteną i 4 głośnikami, przesuwane drzwi boczne tylne z obu stron, oraz czujniki ciśnienia w oponach (TPMS).

Bogatsza wersja Lounge dodatkowo wyposażona jest w m.in. elektrycznie regulowane i podgrzewane lusterka, światła przeciwmgielne, podłokietnik przedni, dzieloną kanapę, oraz radio z 6 głośnikami, 5 calowym ekranem dotykowym, Bluetooth, USB i AUX.

Topowa wersja Trekking, stylizowana na off-roadową dodatkowo obejmuje m.in: system Traction+, przyciemniane szyby, relingi dachowe, oraz 15 calowe felgi aluminiowe.

W zależności od wersji wyposażenia samochód opcjonalnie możemy doposażyć w m.in: tempomat, podgrzewane fotele przednie, dwuskrzydłową klapę bagażnika, czujniki cofania, kierownicę obszytą skórą, radio cyfrowe DAB a także nawigację GPS.

Silniki | edytuj kod


Wersja brazylijska | edytuj kod

Fiat Fiorino III - tył

Fiat Fiorino III został zaprezentowany po raz pierwszy w 2013 roku.

Niezależnie od europejskiej wersji, we wrześniu 2013 roku Fiat przedstawił zupełnie nowe Fiorino III na rynek Ameryki Łacińskiej. Samochód ponownie powstał na bazie Fiata Uno, tym razem jego drugiej generacji oferowanej tylko na rynku Brazylii[10]. Zachował przy tym rzadką już formę klasycznego furgona z wyraźnie zaznaczoną i wyższą od kabiny pasażerskiej przestrzenią ładunkową[11].

Tylne lampy zapożyczono z Fiata Doblo pierwszej generacji po liftingu. Na rynkach innych krajów Ameryki Południowej, poza Brazylią i Argentyną, samochód oferowany jest pod marką Ram Trucks jako Ram V700 Rapid oraz Ram ProMaster Rapid w Meksyku[12].


Przypisy | edytuj kod

  1. a b Mariusz Zmysłowski: Fiat Fiorino (2016) – subtelny lifting dostawczaka. autokult.pl. [dostęp 2016-07-08].
  2. Grzegorz Skarbek: Van Of The Year 2009 – Nemo, Fiorino i Bipper. autogaleria.pl, 2008-09-27. [dostęp 2016-07-08].
  3. Tomasz Popławski: Fiat Fiorino – osobowa odmiana Qubo. autogaleria.pl, 2008-02-28.
  4. Tomasz Popławski: Fiat Qubo Trekking – Zdobywca. autogaleria.pl, 2009-09-11. [dostęp 2016-07-08].
  5. Tomasz Popławski: Fiat Fiorino – Szybkie zmiany. autogaleria.pl, 2010-08-11. [dostęp 2016-07-08].
  6. Fiat po cichu wycofuje z rynku Doblo i Qubo - to koniec rodzinnych kombivanów, LEFTLANE.PL, 28 stycznia 2020 [dostęp 2020-07-20]  (pol.).
  7. Włosko-francuskie trojaczki. motoryzacja.interia.pl, 2007-10-03. [dostęp 2016-07-08].
  8. Cennik Fiat Fiorino Cargo RP'2019, 15 września 2019 .
  9. Cennik Fiat Qubo RP'2019, 15 września 2019 .
  10. Fiat ya vende en Brasil la nueva Fiorino (hiszp.). [dostęp 2019-11-15].
  11. Brazil - Fiat Fiorino and Fiat Uno Van variants previewed (hiszp.). [dostęp 2019-11-15].
  12. Las camionetas Fiat ahora son RAM 700 y RAM V700 Rapid en Colombia (hiszp.). [dostęp 2019-11-15].
Na podstawie artykułu: "Fiat Fiorino" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy