Filippo Cortesi


Filippo Cortesi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Filippo Cortesi (ur. 8 października 1876 w Alia, zm. 1 lutego 1947) – włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, tytularny arcybiskup Syrakuz.

Święcenia kapłańskie otrzymał 18 grudnia 1899, sakrę biskupią 21 sierpnia 1921. W latach 1926-1936 był nuncjuszem apostolskim w Argentynie. Udzielił święceń biskupich m.in. przyszłym kardynałom: Nicolasowi Fasolino i Antonio Caggiano oraz polskiemu duchownemu Czesławowi Kaczmarkowi.

Od 1936 był nuncjuszem apostolskim w Polsce. Jednocześnie pełnił funkcję dziekana korpusu dyplomatycznego[1]. Pracował w Polsce do wybuchu II wojny światowej w 1939, kiedy został zmuszony do opuszczenia kraju. Wobec braku następcy w okresie powojennym, tytuł nuncjusza zachował do śmierci.

Przypisy | edytuj kod

  1. W Polsce i za granicą. „W Służbie Penitencjarnej”. Nr 2, s. 1, 14, 15 stycznia 1939. 

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Filippo Cortesi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy