Fiolka Najdenowicz


Fiolka Najdenowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wioletta Stefania „Fiolka” Najdenowicz (ur. 25 grudnia 1963[2] w Nowej Dębie) – polska wokalistka pochodzenia bułgarskiego. Członkini Akademii Fonograficznej ZPAV[3]. Była nazywaną „polską Björk[4].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Urodziła się w Nowej Dębie[5] jako córka Polki i Bułgara[6]. Dzieciństwo spędziła w Bułgarii. Do Polski powróciła w wieku 11 lat, dopiero po przyjeździe nauczyła się poprawnie mówić po polsku pod kierunkiem ciotki w Tarnobrzegu[7]. Przed rozpoczęciem kariery muzycznej pracowała w radiowej „Trójce” w audycji Zapraszamy do Trójki, to wówczas Marek Niedźwiecki wymyślił dla niej pseudonim „Fiolka”[8]. Była też redaktorką naczelną magazynu erotycznego „Wamp”[9].

Kariera | edytuj kod

Fiolka Najdenowicz (2011)

W 1985 zaśpiewała utwór „Zatoka spokojnych głów” w duecie z Wojciechem Waglewskim i zespołem Voo Voo, z którym odbyła także trasę koncertową po Związku Radzieckim i Szwecji. W 1988 wraz ze Sławomirem Starostą założyła zespół Balkan Electrique, grający elektroniczny pop z elementami folkloru bułgarskiego. Pierwsze koncerty duetu odbyły się w Niemczech, a ich oprawa plastyczna została opracowana przez kontrowersyjnego artystę Kaina Maya.

Współpracowała z szwedzką formacją Army of Lovers, a także zespołami muzycznymi - Tubylcy Betonu, Closterkeller i Wilki[10]. Można ją także było zobaczyć w teledysku grupy Golden Life, poświęconego ofiarom tragicznego pożaru w hali Stoczni Gdańskiej.

W 2000 nagrała pierwszy album solowy zatytułowany po prostu Fiolka, który na rynku ukazał się 12 marca 2001. Producentem i autorem muzyki z tej płyty był Leszek Biolik z zespołu Republika, teksty pisali między innymi Grzegorz Ciechowski i Lech Janerka, a na płycie można usłyszeć Renatę Przemyk i Wojciecha Seweryna. Krążek zapewnił piosenkarce Fryderka 2001 w kategorii „Album roku - techno/elektronika/dance”[11].

Wspólnie z Michałem Bajorem i Małgorzatą Walewską nagrała utwór „Dove Vai” do ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza Quo Vadis? (2001) w reżyserii Jerzego Kawalerowicza. Wykonała piosenkę „Dziewczyna hakera” do komedii sensacyjnej Janusza Zaorskiego Operacja Koza (2002)[12]. Z kolei w komedii fantastycznonaukowej Jerzego Gruzy Yyyreek!!! Kosmiczna nominacja (2002) zaśpiewała utwór „Komu ja”[12].

W 2004 Fiolka Najdenowicz zakończyła swoją karierę muzyczną. Próbowała swoich sił jako opiekunka zwierząt i dbała o ogrody[13]. Pracowała jako agentka ubezpieczeniowa, była pomocą domową i kelnerką. Od 2013 zamieszkała w Londyni, gdzie podjęła pracę w restauracji jako kelnerka[14].

W 2015 wydała autobiografię zatytułowaną Głośny śmiech. Byłam gwiazdą, zostałam bezdomną wolontariuszką. Rok potem ukazała się druga książka o jej życiu pt. Trup w szparagach (Byłam gwiazdą, zostałam bezdomną wolontariuszką), gdzie opisała swoje dwuletnie doświadczenie jako wolontariuszka Workaway. Obie okazały się bestsellerami w Polsce.

Dyskografia | edytuj kod

Albumy solowe | edytuj kod

Single

Z Balkan Electrique | edytuj kod

Gościnnie | edytuj kod

Książki | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Fiolka Najdenowicz w Discogs.com (ang.)
  2. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 51. ISBN 83-7129-570-7. OCLC 43868642.
  3. ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej) (pol.). zpav.pl. [dostęp 2021-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-03)].
  4. MK: Fiolka Najdenowicz pracuje w Londynie (pol.). Goniec.com, 14 sierpnia 2017. [dostęp 2021-05-08].
  5. Fiolka Najdenowicz: Głośny śmiech. Warszawa: Wydawnictwo Sophisti BOOKS, 2015, s. 24. ISBN 978-83-929049-8-4.
  6. Fiolka: Zapomniana gwiazda kończy 55 lat (pol.). Interia.pl, 21 grudnia 2018. [dostęp 2021-05-08].
  7. Anna Rączkowska: Fiolka Najdenowicz: Jestem wadliwa (pol.). grazia.pl. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-12)].
  8. Fiolka – Śmieję się głośno (pol.). Eduseek - Interklasa. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-03)].
  9. Anna Nicz: Od Wampa do PornHuba (pol.). Spider's Web, 18 lutego 2021. [dostęp 2021-05-08].
  10. Magdalena Kuszewska: Nie ośmieliłabym się napisać książki! (WYWIAD) (pol.). Onet.pl, 2015-05-18. [dostęp 2015-08-11].
  11. Anna Dryjańska: Laureatka Fryderyka nie żałuje emigracji na zmywaku. „Kanalia ze zdradziecką mordą ma się wyśmienicie” (pol.). NaTemat.pl, 13 sierpnia 2017. [dostęp 2021-05-08].
  12. a b Fiolka Najdenowicz w bazie filmpolski.pl
  13. Gabriela Czernecka: Fiolka Najdenowicz: „Byłam gwiazdą, zostałam bezdomną wolontariuszką, ale jestem szczęśliwa” (pol.). „Viva!”, 27 marca 2018. [dostęp 2021-05-08].
  14. Polska piosenkarka pracuje fizycznie w Londynie (pol.). Fakt.pl, 13 sierpnia 2017. [dostęp 2021-05-08].
  15. Fiolka – „Fiolka” (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2010-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-14)].
  16. OLiS – sprzedaż w okresie 12.03.2001 – 18.03.2001 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2010-10-19].
  17. Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego. Głośny śmiech
  18. Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego. Nie ma nic
  19. Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego. Proszę kłam
  20. Violka Najdenowicz Credits (ang.). AllMusic. [dostęp 2021-05-08].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Fiolka Najdenowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy