Flowair


Flowair w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

FLOWAIR Głogowski i Brzeziński Sp.J. – polskie przedsiębiorstwo działające w branży grzewczo-wentylacyjnej HVAC z siedzibą w Gdyni. Założone w 2003 roku przez Macieja Głogowskiego i Marcina Brzezińskiego.
Firma zajmuje się ogrzewaniem, chłodzeniem i wentylacją z odzyskiem ciepła obiektów średnio- i wielkokubaturowych.

Spis treści

Działalność | edytuj kod

FLOWAIR zajmuje się produkcją nagrzewnic wodnych i elektrycznych, kurtyn powietrznych i kurtyno-nagrzewnic, jednostek wentylacyjnych z odzyskiem ciepła i urządzeń typu rooftop. Jest wyłącznym dystrybutorem włoskich nagrzewnic gazowych Robur S.p.A. na rynku polskim. FLOWAIR zajmuje się także kompleksowym doradztwem w zakresie projektowania instalacji grzewczo-wentylacyjnych.

Firma zatrudnia powyżej 100 osób. Przedsiębiorstwo posiada trzy zakłady produkcyjne, z czego dwa znajdują się w Gdyni, a jeden w Opaleniu, których łączna powierzchnia wynosi ponad 6000 m². FLOWAIR działa na 39 rynkach Europy i Azji, m.in. Portugalii, Hiszpanii, Francji, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Holandii, Niemczech, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Łotwie, Litwie, Rosji, Białorusi, Ukrainie, Rumunii, Serbii, na Węgrzech, Słowacji, Cyprze, Słowenii, Chorwacji, Austrii, Armenii, Azerbejdżanie, Turkmenistanie, w Czechach, Kazachstanie, Mołdawii, Mongolii, Islandii, Estonii, Uzbekistanie, Belgii, Turcji, Bułgarii, Iranie i we Włoszech.

W 2017 roku wybudowana przez FLOWAIR nowa siedziba otrzymała główną nagrodę Czas Gdyni[1] w kategorii „najlepsza inwestycja” 2017 roku.

Historia | edytuj kod

Jednym z głównych celów strategicznych FLOWAIR jest wdrażanie innowacji i ulepszeń w branży grzewczo-wentylacyjnej. Po dwóch latach istnienia na rynku, firma dokonała zmiany w wyglądzie i materiale używanym do produkcji obudowy nagrzewnicy wodnej, która jeszcze w roku 1947 produkowana była z blachy stalowej malowanej proszkowo. Nagrzewnica LEO FL[2] (wtedy nosząca nazwę LEO PLASTIC), która powstała w 2005 roku, jako pierwsza na rynku została stworzona w obudowie ABS.

W następnych latach firma zaczęła rozwijać się i ulepszać swoje produkty. Rozwój firmy na przestrzeni lat wygląda następująco[3]:

2003 – pierwsza nagrzewnica wodna LEO STANDARD.

2005 – wprowadzenie nagrzewnicy LEO FL w obudowie ABS oraz rozpoczęcie produkcji nagrzewnicy przeznaczonej do obiektów agrarnych LEO AGRO.

2006 – wprowadzenie nagrzewnicy wodnej LEO FS w całości zakrywającej przyłączeniowe elementy instalacji grzewczej i elektrycznej.

2008 – do oferty zostaje dodana grupa nagrzewnic wodnych LEO FB o szerokim typoszeregu.

2011– produkcja pierwszej na rynku kurtyno-nagrzewnicy ELiS DUO[4], która łączy w sobie dwa urządzenia: nagrzewnicę oraz kurtynę powietrzną

2013 – wprowadzenie na rynek jednostki grzewczo-wentylacyjnej OXeN[5]. Pierwszego urządzenia bezkanałowego na rynku do wentylacji z odzyskiem ciepła.

2014 LEO – ulepszona wersja nagrzewnicy wodnej wyprodukowanej po raz pierwszy w 2008 roku. Przeznaczona do montażu wewnątrz pomieszczeń o szerokim zakresie mocy grzewczych, z obudową wykonaną ze spienionego polipropylenu (EPP).

2015– wprowadzenie na rynek kurtyny powietrznej ELiS B przeznaczona do montażu w zabudowach sufitowych.

2016 – System FLOWAIR[6] – integracja wszystkich urządzeń FLOWAIR za pomocą jednego inteligentnego sterownika z wyświetlaczem dotykowym.

2017 CUBE[7] – wprowadzenie do oferty kompaktowych urządzeń typu rooftop, tj. Umożliwiających ogrzewanie, chłodzenie i wentylację z odzyskiem ciepła w ramach jednego urządzenia.

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

FLOWAIR na przestrzeni 15 lat działalności na rynku otrzymał prestiżowe nagrody, m.in.:

  • Dobry Wzór 2006 – w kategorii „Strefa Pracy” otrzymała wyprodukowana przez FLOWAIR nagrzewnica powietrzna LEO PLASTIC[8],
  • Dobry Wzór 2007 – w kategorii „Strefa Pracy” otrzymała rodzina nagrzewnic wodnych: LEO FB, FL i FS[9],
  • Dobry Wzór 2010 – w kategorii „Strefa Publiczna” otrzymała kurtyno-nagrzewnica ELiS DUO[10],
  • Dobry Wzór 2013- w kategorii „Strefa Pracy” otrzymała jednostka odzysku ciepła OXeN[11],
  • iF product design award 2013 – nagroda przyznana dla nagrzewnicy wodnej LEO FS i aparatu grzewczo-wentylacyjnego LEO KMFS[12],
  • Reddot Design Award 2014 – w kategorii „design produktu” otrzymała wyprodukowana przez FLOWAIR bezkanałowa jednostka odzysku ciepła OXeN[13],
  • iF Product Design Award 2014 – nagroda przyznana dla jednostki odzysku ciepła OXeN[14],
  • Przedsiębiorstwo Fair Play[15] – laureat w latach: 2017 (certyfikat), 2016 (certyfikat i tytuł Ambasador Fairplay w Biznesie dla Macieja Głogowskiego), 2015 (Platynowa Statuetka), 2014 (Platynowy Laur), 2013 (certyfikat i Złoty Laur), 2012 (certyfikat i Srebrny Laur), 2011 (certyfikat i Brązowy Laur), 2010-2006,
  • Gazele Biznesu[16] – laureat w latach: 2014-2017.

Przypisy | edytuj kod

  1. Lechosław Dzierżak: Urodzinowa, uroczysta sesja Rady Miasta. 2018-02-10. [dostęp 2018-07-17].
  2. Stawiamy na innowacyjność. 11/2009. [dostęp 2018-07-17].
  3. FLOWAIR. [dostęp 2018-07-17].
  4. Kurtyny i kurtyno-nagrzewnice ELIS. Nowa rodzina produktów FLOWAIR. 2011-08-19. [dostęp 2018-07-17].
  5. NOWOŚĆ FLOWAIR: bezkanałowa wentylacja z odzyskiem ciepła!. 2013-08-08. [dostęp 2018-07-17].
  6. System FLOWAIR. [dostęp 2018-07-17].
  7. Urządzenia rooftop zamiast centrali wentylacyjnej w dużych obiektach – FLOWAIR mówi tak!. W: 19.02.2018 [on-line]. [dostęp 2018-07-17].
  8. Dobry Wzór, kat. Sterfa pracy 2006. [dostęp 2018-07-17].
  9. Dobry Wzór, kat. Sterfa pracy 2007. [dostęp 2018-07-17].
  10. Dobry Wzór, kat Strefa pracy 2010. [dostęp 2018-07-17].
  11. Dobry Wzór, kat. Strefa Pracy 2013. [dostęp 2018-07-17].
  12. LEO FS SERIES / COSMO PICCOLO / Air unit heater. [dostęp 2018-07-17].
  13. Reddot 2014. [dostęp 2018-07-17].
  14. Ewa Szulc: Polskie firmy nagrodzone w prestiżowym konkursie designu. 2014-04-03. [dostęp 2018-07-17].
  15. Nagroda Fair Play. [dostęp 2018-07-17].
  16. Gazele Biznesu. [dostęp 2018-07-17].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Flowair" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy