Ford Festiva Mini Wagon


Ford Festiva w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Ford Festiva Mini Wagon) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ford Festivasamochód osobowy klasy miejskiej produkowany pod amerykańską marką Ford w latach 1986 – 2002.

Spis treści

Pierwsza generacja | edytuj kod

Ford Festiva I - tył Ford Festiva I - tył wersji trzydrzwiowej Ford Festiva I Sedan Ford Festiva I po liftingu

Ford Festiva I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1986 roku.

W połowie lat 80. Ford razem z Mazdą postanowił zawrzeć umowę o współpracy z koreańską marką Kia[1]. W jej ramach opracowano wspólnie miejski samochód z myślą o rynkach ogólnoświatowych, którego produkcja ulokowana została w południowokoreańskiej fabryce w mieście Gwangmyeong[2]. Pod maską znalazły się jednostki napędowe konstrukcji Mazdy z serii B engine.

Nadwozie | edytuj kod

Nadwozie Forda Festiva I zostało utrzymane w charakterystycznych proporcjach łączących kanciaste kształty z licznymi zaokrągleniami. Oferta nadwoziowa samochodu znacznie różniła się w zależności od rynku zbytu - sam Ford oferowany był na światowych rynkach jedynie jako 3 i 5-drzwiowy hatchback, za to na wybranych rynkach Azji na czele z japońskim gamę poszerzył 4-drzwiowy sedan[3]. Specjalnie z myślą o rynku europejskim, Kia postanowiła z kolei wzbogacić ofertę wersji nadwoziowych o 5-drzwiowe kombi[4].

Lifting | edytuj kod

W 1990 roku Ford przeprowadził drobną modernizację Fesivy I, która objęła jedynie kolor zderzaków i wypełnienie atrapy chłodnicy. Modernizacja dotyczyła Festivy na wszystkich światowych rynkach[5].

Sprzedaż | edytuj kod

Forda Festiva pierwszej generacji przeznaczono do sprzedaży w Ameryce Północnej, Ameryce Południowej, Australii i Nowej Zelandii oraz Azji. Z kolei bliźniaczą Mazdę 121 oferowano w tylko w Australii i Nowej Zelandii oraz Europie. Trzecia z bliźniaczych konstrukcji, Kia Pride, powstała z kolei z myślą przede wszystkim o rynku europejskim[6].

Licencje | edytuj kod

W 1993, ostatnim roku produkcji Festivy I, irański koncern samochodowy SAIPA zakupił licencję od zarządzającej fabryką modelu Kii na dalszą produkcję miejskiego samochodu pod własną marką. Początkowo nosił on nazwę SAIPA Pride, dzieląc z koreańską Kią Pride 85% części[7]. W 2003 roku irański producent zdecydował się zmodyfikować konstrukcję samochodu, wprowadzając modyfikację w stylistyce i nowe wersje nadwoziowe - 4-drzwiowego sedana identycznego ze znanym z Japonii Fordem Festiva Beta oraz 5-drzwiowego liftbacka, nie mającego odpowiednika. Każda z nich nosiła różne nazwy - głównie SAIPA Saba i SAIPA Nasim. Z czasem samochód przeszedł kilka głębokich modernizacji, pozostając w produkcji aż do stycznia 2020 roku[8].

Silniki | edytuj kod

  • R4 1.2 Mazda B1 54 KM
  • R4 1.3 Mazda BJ 72 KM
  • R4 1.3 Mazda B3 88 KM


Druga generacja | edytuj kod

Ford Festiva II - tył Ford Festiva II - tył wersji trzydrzwiowej Ford Festiva II Sedan Ford Festiva II po liftingu

Ford Festiva II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1993 roku.

Po zakończeniu produkcji pierwszej generacji Festivy, Mazda postanowiła zakończyć współpracę i samodzielnie opracować następcę modelu 121. Z kolei Ford zdecydował się na kontynuację współpracy z Kią, tworząc drugie wcielenie Festivy wraz z bliźniaczą Kią Avella[9]. Samochód przeszedł gruntowną metamorfozę, stając się wyraźnie większym pod każdym kątem - szczególnie długości nadwozia, gdzie przybyło ponad 500 centymetrów. Zmienił się też kształt nadwozia, które stało się bardziej zaokrąglone, a ponadto zyskało charakterystyczny, ścięty pod kątem tył ze szybą umieszczoną pod kątem[10].

Lifting | edytuj kod

W 1997 roku Ford Festiva II przeszedł drobną modernizację, w ramach której pojawił się nowy, bardziej zaokrąglony kształt reflektorów. Ponadto zmodyfikowano kształt zderzaków, a ponadto pojawiła się nowa atrapa chłodnicy[11].

Sprzedaż | edytuj kod

W porównaniu do poprzednika, zasięg drugiej generacji został drastycznie ograniczony. Jako Festiva II, Ford sprzedawał ten samochód jedynie na rynku Australii i Nowej Zelandii[12] oraz Tajwanu. Specjalnie dla tego ostatniego rynku, ofertę nadwoziową poszerzono o wersję sedan[13]. W przypadku Ameryki Północnej, zdecydowano się zastosować nową nazwę Ford Aspire, gdzie samochód był sprzedawany jako 5-drzwiowy hatchback do 1997 roku. Z kolei pod marką Kia, model Avella przeznaczony został na wewnętrzny rynek Korei Południowej oraz nieliczne kraje świata, jak Malta[14].

Silnik | edytuj kod

  • R4 1,3 l (1324 cm³), 2 zawory na cylinder, SOHC
  • Układ zasilania: b/d
  • Średnica cylindra × skok tłoka: 71,00 mm × 83,60 mm
  • Stopień sprężania: 9,7:1
  • Moc maksymalna: 64 KM (47 kW) przy 5000 obr./min
  • Maksymalny moment obrotowy: 100 Nm przy 3000 obr./min


Trzecia generacja | edytuj kod

Ford Festiva Mini Wagon - tył

Ford Festiva III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1996 roku.

Po tym, jak trwająca do 2000 roku produkcja Festivy drugiej generacji na potrzeby rynku japońskiego została przedwcześnie zakończona w 1996 roku, japoński oddział Forda zdecydował się opracować trzecią generację modelu w nowej koncepcji na potrzeby lokalnego rynku. Samochód otrzymał dłuższą nazwę z dopiskiem Mini Wagon i objęła go polityka oparcia japońskiej oferty Forda na bliźniaczych konstrukcjach względem modeli Mazdy[15]. W ten sposób Festiva trzeciej generacji oferowana wyłącznie w Japonii była identyczna z równolegle sprzedawaną Mazdą Demio, różniąc się jedynie znaczkami[16].

W czasie, gdy na światowych rynkach produkcja Festivy została zakończona w 2000 roku, Ford Japan produkował Festivę Mini Wagon jeszcze przez 2 lata, do 2002 roku. Następnie samochód wycofano ze sprzedaży, zastępując go podobnie jak na innych rynkach opracowanym w Europie Fordem Fiestą.

Silniki | edytuj kod

  • L4 1.3l B3-ME
  • L4 1.5l B5-ME


Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Behind the Red Oval – Ford, Kia and Mazda’s Unique Relationship (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  2. Ford Festiva: 10 Things You Didn't Know (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  3. 1992 Ford Festiva Beta (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  4. Kia Pride Wagon models (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  5. Ford Festiva - car review (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  6. History of the Ford Festiva (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  7. SAIPA History (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  8. SAIPA En Route to Phasing Out Pride (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  9. Ford Festiva 1994 Review (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  10. History of the Ford Festiva (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  11. FORD FESTIVA (pol.). [dostęp 2020-01-23].
  12. 1994 Ford FESTIVA Review (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  13. FORD FERSTIVA(TAIWAN,9) (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  14. Write your Review on the Kia Avella (ang.). [dostęp 2020-01-23].
  15. Reviews for FESTIVA MINI WAGON (ang.). [dostęp 2020-02-10].
  16. FORD FESTIVA (pol.). [dostęp 2020-02-10].
Na podstawie artykułu: "Ford Festiva Mini Wagon" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy