Foricoenia sive Epigrammatum libellus


Foricoenia sive Epigrammatum libellus w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Foricoenia sive Epigrammatum libellus – zbiór epigramatów (fraszek) Jana Kochanowskiego w języku łacińskim, wydany w 1584 w Krakowie razem ze zbiorem elegii Elegiarum libri IV jako Elegiarum libri IV, eiusdem Foricoenia sive Epigrammatum libellus.

Tom ukazał się w roku śmierci Kochanowskiego, zawiera jednak w dużej części wczesne utwory łacińskojęzyczne Kochanowskiego. Tytuł Foricoenia pochodzi od łacińskich słów foris („poza domem”) i coena („uczta”). Utwory odwołują się do motywów z epigramatyki greckiej, rzymskiej oraz literatury nowołacińskiej (niektóre z motywów zostały wykorzystane później przez Kochanowskiego także we fraszkach polskich). Epigramaty te Kochanowski pisał zarówno podczas pobytu w Padwie (1552-1555), jak i później.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Ziomek: Renesans. Wyd. XI – 5 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 256-258, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13843-1.
Na podstawie artykułu: "Foricoenia sive Epigrammatum libellus" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy