Franciszek Maria Kandyd Ejsmont


Franciszek Maria Kandyd Ejsmont w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek Kandyd Maria Eysymont herbu Korab (ur. w Żytomierzu 15 września 1848 - zm. w Krakowie 29 sierpnia 1910)[1][2], ps. lit. Lumir, syn Szymona i Emilli z Terleckich, poeta.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w Żytomierzu, w roku 1848 jako syn Szymona Ejsmonta (zm. 1873), właściciela ziemskiego, sekretarza kolegialnego i pisarki Emilii z Terleckich Eysymontowej, wychowywał w rodzinnym dworze w Wielkiej Czernihówce. W 1869 roku rozpoczął studia na wydziale prawa Uniwersytetu w Kijowie. Pierwsze utwory znalazły się w antologii "Co Bóg Dał" w 1872 roku. Tam też znalazło się opowiadanie matki autora "Dobry Uczynek" z ilustracjami starszego brata - Augusta Antoniego Eysymonta (1845-1904). Już w 1872 roku nawiązuje korespondencję z Józefem Ignacym Kraszewskim, którego uważa za swojego ideowego mistrza. W 1873 przenosi się do Krakowa by kontynuować studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Uczęszcza na wykłady takich ówczesnych sław krakowskich jak Stanisław Tarnowski, Józef Szujski, Józef Kremer. Publikuje i próbuje znaleźć uznanie w środowisku krakowskim, co mu się nie udaje. Po ukończeniu studiów i po niepowodzeniach literackich wraca w rodzinne strony. W 1877 roku przeniósł się do Wiśniowca, gdzie pracował w bibliotece zamkowej. Ogłasza wtedy ogólnopolską akcję na rzecz ratowania zbiorów zamkowych. W czerwcu tegoż roku wysyła do Kraszewskiego rękopis "Gwiazdy Wschodu". Jednak Kraszewski z uwagi na sytuację odradza publikację. Ostatecznie utwór ukazuje się dopiero w 1900 roku.
Od roku 1879 przestaje publikować, powracając dopiero u schyłku XIX w., pod pseudonimem "Lumir". Wtedy też publikuje tetralogię "Walka idei" (1900 - 1910). Są to ostatnie jego publikacje.

Zmarł w Krakowie, latem 1910 roku. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim jako Franciszek Korab Eysymont.

Twórczość | edytuj kod

  • Nierząd i praca (1872)
  • Odgłos z Polesia (1872-1874)
  • Walka idei. Tragikomedia z dawnej przeszłości (1875)
  • Poezja w życiu (1875)
  • Gwiazda Wschodu (1877, wyd. 1900)
  • Poema. Prolog (1900)
  • Na Ziemi. Perły. Dwa poematy boleści (1900)
  • Światełka (1902)
  • Nowy Grunwald (1910)
  • Ostatni grom (1910)

Rodzina | edytuj kod

Był potomkiem Kazimierza Eysymonta (zm. 1711), podczaszego orszańskiego, kuzynem Polikarpa Ejsmonta, radcy stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych w St. Petersburgu, kawalera orderów św. Anny (2 i 3 stopnia) i św. Stanisława (2 i 3 stopnia). Jego żona Emilia z Baranowskich zmarła w 1899. Jego bratankowie Mieczysław i Wacław w latach 30. XX wieku zamieszkali w Wilnie.

Bibliografia | edytuj kod

  • T. Budrewicz, "Poseł do rodnych krwi słowiańskiej braci" ("Przegląd Humanistyczny" nr 1-2/1982)
  • [A. Molicki], Słowianie o poematach Lumira. Wydał jeden z przyjaciół Jego, Kraków 1903

Przypisy | edytuj kod

  1. Akt chrztu z parafii Żytomierz nr 331/1848
  2. Akt zgonu z parafii p.w. św. Mikołaja w Krakowie nr 903/1910
Na podstawie artykułu: "Franciszek Maria Kandyd Ejsmont" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy