Francja w Konkursie Piosenki Eurowizji


Francja w Konkursie Piosenki Eurowizji w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Francja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmował się francuski nadawca publiczny RTF, który w 1964 roku został zastąpiony kanałem ORTF. Od 1975 do 1982 roku za francuskie przygotowania do imprezy odpowiedzialna była telewizja TF1, od 1983 do 1992 – France 2, a od 1993 do 1998 – Antenne 2. W latach 1999–2014 za konkurs w kraju odpowiadał kanał France 3, obecnie znów zajmuje się tym France 2[1].

Francja pięciokrotnie wygrała finał konkursu: w 1958 (André Claveau z piosenką „Dors, mon amour”), 1960 (Jacqueline Boyer z piosenką „Tom Pillibi”), 1962 (Isabelle Aubret z utworem „Un premier amour”) , 1969 (Frida Boccara z „Un jour, un enfant”) i 1977 (Marie Myriam z „L’oiseau et l’enfant”).

Francja dwukrotnie nie wzięła udziału w finale konkursu. W 1974 roku reprezentantem kraju miała zostać Dana z utworem „La vie a vingt-cinq ans”, jednak nadawca zrezygnował z udziału z powodu śmierci prezydenta Francji Georges'a Pompidou cztery dni przed rozegraniem koncertu finałowego[2]. W 1982 roku kraj nie wystartował w konkursie z powodu decyzji nowego nadawcy, który uznał występ podczas imprezy za nieciekawy dla telewidzów[3].

Od czasu zmiany regulaminu podczas 44. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1999 roku, Francja jest jednym z krajów tzw. Wielkiej Czwórki (obok Hiszpanii, Niemiec i Wielkiej Brytanii), które mają zapewnione miejsce w finale ze względu na płacenie największych składek na organizację imprezy[4]. Od 2011 roku, czyli od czasu powrotu Włoch do stawki konkursowej, Wielka Czwórka została przemianowana na tzw. Wielką Piątkę[5].

Spis treści

Historia Francji w Konkursie Piosenki Eurowizji | edytuj kod

André Claveau podczas występu na 3. Konkursie Piosenki Eurowizji w 1958 roku Guy Mardel w trakcie prezentacji „N'avoue jamais” podczas 10. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1965 roku Catherine Ferry podczas występu na próbie do finału 21. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1976 roku Les Fatals Picards w trakcie prezentacji utworu „L'amour a la Française” podczas 52. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2007 roku Sébastien Tellier podczas finału 53. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2008 roku Patricia Kaas w trakcie prób do finału 54. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2009 roku Amaury Vassili podczas finału 56. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2011 roku Amandine Bourgeois w trakcie śpiewania „L’enfer et moi” podczas prób do finału 58. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2013 roku Lisa Angell podczas prób do występu w 60. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2015 roku

Uczestnictwo | edytuj kod

Francja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1956. Poniższa tabela uwzględnia wszystkich francuskich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach.

Legenda:

     1. miejsce

     2. miejsce

     3. miejsce

     Ostatnie miejsce

Historia głosowania w finale (1956–2019) | edytuj kod

Poniższe tabele pokazują, którym krajom Francja przyznaje w finale najwięcej punktów oraz od których państw francuscy reprezentanci otrzymują najwyższe not[6].

Konkursy Piosenki Eurowizji we Francji | edytuj kod

Francja była gospodarzem konkursu trzy razy: w 1959, 1961 i 1978. W 1963 telewizja RTF zrezygnowała z organizacji konkursu z powodu braku funduszy, a konkurs odbył się w Wielkiej Brytanii. W 1969 Francja była jednym z czterech zwycięzców, ale 15. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się w Holandii.

Nagrody im. Marcela Bezençona | edytuj kod

Nagrody im. Marcela Bezençona – trofea dla najlepszych konkurencyjnych piosenek w finale, które zostały po raz pierwszy rozdane podczas 47. Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowanego w Tallinnie w Estonii. Pomysłodawcami nagrody byli: Christer Björkman (reprezentant Szwecji w 1992 roku, obecny Szef Delegacji Szwecji) oraz Richard Herrey (członek szwedzkiego zespołu Herreys, który wygrał Konkurs Piosenki Eurowizji 1984). Statuetka nosi nazwisko twórcy Konkursu Piosenki Eurowizji – Marcela Bezençona[7].

Nagrody przyznawane są w trzech kategoriach[7]:

  • Nagroda Dziennikarzy (zwycięzcę wybierają akredytowani dziennikarze)
  • Nagroda Artystyczna (zwycięzcę wybierają komentatorzy konkursu)
  • Nagroda Kompozytorska (zwycięzcę wybierają kompozytorzy biorący udział w konkursie)

Spis poniżej uwzględnia francuskich zdobywców Nagrody im. Marcela Bezençona[7].

Uwagi | edytuj kod

  1. Była to jedyna edycja konkursu, kiedy poszczególne kraje wystawiały po dwie propozycje w rywalizacji o Grand Prix.
  2. Ze względu na brak szczegółowych wyników pierwszej edycji Konkursu Piosenki Eurowizji (oficjalnie podano tylko zwycięzcę, czyli Lys Assię z utworem „Refrain”), uznaje się, że wszystkie pozostałe propozycje konkursowe zajęły ex aequo 2. miejsce.
  3. Podczas imprezy w 1996 roku zorganizowano rundę kwalifikacyjną, mającą na celu zmniejszenie liczby państw biorących udział w finale widowiska. Etap eliminacyjny nie był transmitowany w telewizji ani nagrywany, krajowe komisje jurorskie przesłuchiwały wersje studyjne wszystkich konkursowych propozycji i przyznawały im punkty. Spośród 30 utworów nadesłanych przez publicznych nadawców, do finału zakwalifikowały się 22 propozycje. Jedynym krajem, który nie brał udziału w rundzie kwalifikacyjnej był gospodarz konkursu, czyli Norwegia.
  4. "Wielka Czwórka" (od 2011 "Wielka Piątka") to grupa państw, która wpłaca największe składki członkowskie do Europejskiej Unii Nadawców (EBU), z tego względu ma rokrocznie zagwarantowany udział w finale widowiska. Do grupy tych państw należą: Wielka Brytania, Francja, Hiszpania, Niemcy oraz (od 2011) Włochy.
  5. "Wielka Piątka" to grupa państw, która wpłaca największe składki członkowskie do Europejskiej Unii Nadawców (EBU), z tego względu ma rokrocznie zagwarantowany udział w finale widowiska. Do grupy tych państw należą: Wielka Brytania, Francja, Hiszpania, Niemcy oraz Włochy.

Przypisy | edytuj kod

  1. France in the Eurovision Song Contest (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-10].
  2. Eurovision Song Contest 1974 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-10].
  3. Eurovision Song Contest 1982 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-10].
  4. Eurovision Song Contest 1999 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-10].
  5. Sietse Bakker: 43 nations on 2011 participants list! (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2010-12-31. [dostęp 2013-11-10].
  6. Points to and from FRANCE (ang.). W: Eurovision Covers [on-line]. eurovisioncovers.co.uk. [dostęp 2013-11-12].
  7. a b c Marcel Bezençon Award – an introduction (ang.). W: Pop Light [on-line]. poplight.zitiz.se. [dostęp 2013-06-22].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Francja w Konkursie Piosenki Eurowizji" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy