Frankfurt (Main) Südbahnhof


Na mapach: 50,09944°N 8,68611°E/50,099444 8,686111

Frankfurt (Main) Südbahnhof w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Frankfurt (Main) Südbahnhofstacja kolejowa we Frankfurcie nad Menem, w Hesji, w Niemczech. Położona jest w dzielnicy Sachsenhausen, leżącej na południe od śródmieścia, po lewej stronie Menu. Na planach sieciowych i rozkładach jazdy opisywany jest zazwyczaj skróconą nazwą Frankfurt(Main)Süd.

Südbahnhof, czyli Dworzec Południowy stanowi jeden z trzech (obok Dworca Głównego i dalekobieżnego dworca na lotnisku) dworców, na których zatrzymują się regularnie pociągi dalekobieżne (InterCity i Intercity-Express), a także główny dworzec dla pociągów nocnych. Stanowi ponadto przystanek dla regionalnych pociągów osobowych (Regionalbahn, Regional-Express) oraz węzeł szybkiej kolei miejskiej (S-Bahn Ren-Men) i metra.

Historia | edytuj kod

Obecny dworzec otwarto 15 listopada 1873 jako Bebraer Bahnhof, jednocześnie z Dworcem Głównym w Offenbach. Dworzec należał do Bebraer Bahn, pruskiej kolei państwowej łączącej Bebrę przez Fuldę i Hanau z Frankfurtem, która tego dnia uruchomiła nową trasę łączącą Hanau z Frankfurtem po lewej stronie Menu. Tym samym Sachsenhausen i Offenbach uzyskały bezpośredni dostęp do tej linii kolejowej, stanowiącej do dziś główne połączenie Frankfurtu z Lipskiem, Berlinem i Hamburgiem. Wcześniej pociągi z Bebry jeździły po prawym (północnym) brzegu Menu przez Frankfurt-Hanauer Eisenbahn oraz Städtische Verbindungsbahn Frankfurt am Main.

Dotychczasowy dworzec Frankfurt-Sachsenhausen przy Darmstädter Landstraße służył natomiast odtąd ajedynie kursującym wahadłowo pociągom Frankfurt-Offenbacher Lokalbahn i został nazwany Lokalbahnhof (Dworzec Lokalny).

W roku 1914 otwarto obecnie istniejący budynek wejściowy dworca. Budynek o formach uproszczonej secesji przypomina otwarty w tym samym roku dworzec Frankfurt (Main) Höchst. Architektem obu dworców był Armin Wegner[2]. Cztery krawędzie peronowe nakryte były łukową halą peronową o konstrukcji stalowej – słupy hali, nakrywającej całą szerokość peronu drugiego, opierały się na pierwszym i trzecim peronie. Pozostałe perony zadaszone były indywidualnymi dachami.

Stacja metra | edytuj kod

W czasie budowy przedłużenia linii metra na południową stronę Menu (otwarcie linii w 1984) prawie cały budynek wejściowy został rozebrany, po czym zmontowano go z wykorzystaniem oryginalnych fragmentów w dawnej formie. Odtąd mieści się w nim również ośrodek kultury z salą wielofunkcyjną. Nie odbudowano rozebranej wówczas hali peronowej.

Przypisy | edytuj kod

  1. Artykuł we Frankfurter Rundschau.
  2. Volker Rödel: Der Hauptbahnhof zu Frankfurt am Main. Aufstieg, Fall und Wiedergeburt eines Großstadtbahnhofs. Konrad Theiss Verlag, Stuttgart 2006, s. 104, ​ISBN 978-380-62-2043-8​.
Na podstawie artykułu: "Frankfurt (Main) Südbahnhof" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy