Gabriela Dabrowski


Gabriela Dabrowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gabriela Dabrowski (ur. 1 kwietnia 1992 w Ottawie) – kanadyjska tenisistka pochodzenia polskiego[1]. Zwyciężczyni French Open 2017 i Australian Open 2018 w grze mieszanej, finalistka French Open 2018 i 2019 w grze mieszanej oraz Wimbledonu 2019 w deblu, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.

Spis treści

Kariera tenisowa | edytuj kod

W cyklu ITF wygrała dwa turnieje singlowe i dwanaście deblowych.

2013 | edytuj kod

W maju razem z Szachar Pe’er awansowała do finału turnieju WTA Tour w Brukseli, w którym uległy Annie-Lenie Grönefeld i Kvěcie Peschke 0:6, 3:6. W październiku wspólnie z Alicją Rosolską zanotowała finał w Linzu, przegrywając w nim z siostrami Karolíną i Kristýną Plíškovymi 6:7(6), 4:6. W 2013 roku była najwyżej sklasyfikowaną kanadyjską deblistką w rankingu WTA Tour.

2014 | edytuj kod

W Waszyngtonie zdobyła pierwsze trofeum deblowe z cyklu WTA Tour. W parze z Shūko Aoyamą pokonała Hiroko Kuwatę i Kurumi Narę 6:1, 6:2.

2015 | edytuj kod

Wspólnie z Alicją Rosolską na początku marca wygrały turniej w Monterrey, w finale pokonując wyżej rozstawione Anastasiję i Arinę Rodionowe 6:3, 2:6, 10–3.

2016 | edytuj kod

W następnym sezonie odnosiła deblowe sukcesy na kortach trawiastych, przegrywając minimalnie finał w Nottingham i wygrywając turniej Mallorca Open.

2017 | edytuj kod

W marcu 2017 roku, w parze z Xu Yifan, wygrała turniej w Miami, ogrywając w finale Sanię Mirzę i Barborę Strýcovą 6:4, 6:3. Wspólnie z Rohanem Bopanną zdobyła wielkoszlemowy tytuł w grze mieszanej w turnieju French Open. W sierpniu, ponownie z Xu, odniosła piąte zwycięstwo rangi WTA w New Haven. W decydującym meczu pokonała parę Ashleigh BartyCasey Dellacqua 3:6, 6:3, 10–8.

2018 | edytuj kod

Kolejny rok rozpoczęła od triumfu w Sydney, w finale pokonując parę Latisha ChanAndrea Sestini Hlaváčková 2:6, 6:4, 11–9. Podczas Australian Open w grze podwójnej doszła do ćwierćfinału, ale w turnieju gry mieszanej u boku Mate Pavicia okazali się najlepsi, w meczu mistrzowskim pokonując Tímeę Babos i Rohana Bopannę 2:6, 6:4, 11–9. Razem z Jeļeną Ostapenko zwyciężyła w Dosze. W czerwcu razem z Paviciem osiągnęła mikstowy finał French Open, ulegając w nim Latishi Chan i Ivanowi Dodigowi 1:6, 7:6(5), 8–10. W czerwcu razem z Xu triumfowała również w Eastbourne.

Historia występów wielkoszlemowych | edytuj kod

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej | edytuj kod

Występy w grze podwójnej | edytuj kod

Występy w grze mieszanej | edytuj kod

Finały turniejów WTA | edytuj kod

Gra podwójna 16 (9–7) | edytuj kod

Gra mieszana 4 (2–2) | edytuj kod

Występy w Turnieju Mistrzyń | edytuj kod

W grze podwójnej | edytuj kod

Wygrane turnieje rangi ITF | edytuj kod

Gra pojedyncza | edytuj kod

Gra podwójna | edytuj kod

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych | edytuj kod

Gra podwójna (1) | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wanda Dabrowski: Gaby’s Biography (ang.). W: Bio / References [on-line]. gabrieladabrowski.ca. [dostęp 2013-06-09].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Gabriela Dabrowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy