Goryl nizinny


Goryl nizinny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Goryl nizinny Ashmar w opolskim zoo
Czaszka samca

Goryl nizinny (Gorilla gorilla gorilla) – podgatunek goryla zachodniego ssaka naczelnego z rodziny człowiekowatych, najliczniejszy z goryli. Liczebność jego populacji była szacowana na ok. 100 tys, jednak po odnalezieniu na północy Konga kolejnych 125 tys. liczba ta wzrosła do 175-225 tys.[2] Dla odróżnienia od innego, również nizinnego podgatunku Gorilla beringei graueri (wschodni goryl nizinny) określany jest jako zachodni goryl nizinny. W marcu 2012 roku ogłoszono w Nature zsekwencjonowanie genomu tego podgatunku[3].

Spis treści

Występowanie i środowisko | edytuj kod

Goryl nizinny (Gorilla gorilla gorilla) jest największym podgatunkiem goryla zachodniego. Występuje w nizinnych lasach tropikalnych oraz bagnach na obszarze Kongo zachodniego i na południu Nigerii aż po brzegi rzeki Kongo. Spotykany jest na wysokościach od poziomu morza do 1600 m n.p.m. Na obszarze jego występowania nie ma dużego zagęszczenia skupisk ludzkich.

Wygląd | edytuj kod

Goryl nizinny jest nieco mniejszy od goryli górskich. Masa dorosłego samca srebrzystogrzbietego wynosi 200 kg[4]. Samica goryla nizinnego jest mniejsza od samca, a jej masa wynosi około 53–104 kg.

Goryl nizinny ma szeroką, dobrze umięśnioną klatkę piersiową i grubą szyję. Również jego ręce i stopy są mocno zbudowane i bardzo umięśnione. Futro, które pokrywa całe ciało goryla nizinnego z wyjątkiem twarzy, wnętrza dłoni i podeszew stóp, ma kolor od ciemnoszarego do ciemnobrązowego. Włosy na głowie mają często odcień rudobrązowy. Podobnie jak u innych gatunków goryli, futro dorosłego samca goryla nizinnego w dolnej części grzbietu ma kolor srebrzysty.

Głowa goryla nizinnego jest większa i grubsza niż u innych gatunków goryli. Charakterystyczne są jego wyraziste, mocno wystające brwi.

Odległość między kciukiem i pozostałymi palcami stopy jest większa niż u innych gatunków goryli.

Goryl nizinny - Zoo de la Palmyre

Dieta goryli nizinnych składa się głównie z owoców, termitów i mrówek. W poszukiwaniu owoców przemierzają dziennie średnio ok. 1 km, a obszar ich aktywności obejmuje powierzchnię od 7-14 km².

Status ochronny | edytuj kod

G. g. gorilla został wpisany do Czerwonej Księgi IUCN jako gatunek o dużym stopniu zagrożenia wyginięciem w najbliższej przyszłości. Objęty jest również Konwencją CITES.

Goryle nizinne w Polsce | edytuj kod

Do niedawna znajdowały się tylko w jednym polskim zoo - w Opolu. Trzy samce przyjechały do zoo w 2006 i stały się jedną z największych atrakcji ogrodu. Obecnie można je też oglądać w Warszawie.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Gorilla gorilla ssp. gorilla [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2011-06-30]  (ang.).
  2. Zagłębie goryli nizinnych http://kopalniawiedzy.pl/goryle-nizinne-Kongo-liczebnosc-gatunek-zagrozony-5398.html (Dostęp 2008-08-14)
  3. Kerri Smith: Gorilla joins the genome club - News. nature.com. [dostęp 2012-03-08].
  4. Western Lowland Gorilla Bio Facts Dostęp 2008-03-22.
Na podstawie artykułu: "Goryl nizinny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy