Granica holendersko-niemiecka


Granica holendersko-niemiecka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Granica holendersko-niemiecka – granica międzynarodowa dzieląca terytoria Królestwa Niderlandów (Holandii) i Republiki Federalnej Niemiec na odcinku 577 kilometrów.

Przebieg granicy | edytuj kod

Początek granicy – to trójstyk granic Belgii, Holandii i Niemiec – obok góry Vaalserberg – 322 m n.p.m. (na zachód od niemieckiego miasta Akwizgran). Następnie granica przybiera kierunek północny i łagodnymi łukami biegnie równolegle do rzeki Moza (Maas), pozostawiając po stronie holenderskiej Roermond, dzielnicę VenloTegelen, Groesbeek. Na wschód od Nijmegen dochodzi do Renu, przybiera tu kierunek wschodni, pozostawiając po stronie niemieckiej Emmerich am Rhein, Bocholt. Następnie biegnie w kierunku północno-wschodnim i łukami dociera na wschód od Enschede i na zachód do Nordhorn. Tu skręca w kierunku zachodnim, przecina rzekę Dinkel, przechodzi przez Kuiperberg (89 m n.p.m.), przecina rzekę Vechte, dochodzi pod Coevorden, gdzie skręca na wschód i na północ od Adorf (RFN) biegnie w kierunku północnym do zatoki Dollart, na południe od Emden (RFN) i ujściem rzeki Ems Zachodni dochodzi do Morza Północnego pomiędzy fryzyjskimi wyspami Rottumeroog (Holandia) i Borkum (RFN).

Historia | edytuj kod

Granica o takim przebiegu istnieje od 1815 roku (Kongres Wiedeński), była to granica pomiędzy Królestwem Zjednoczonych Niderlandów a Związkiem Niemieckim.

Literatura | edytuj kod

  • Wielki Encyklopedyczny Atlas Świata. Tom 4. Europa Północna, Wydawnictwo Naukowe PWN SA,Warszawa 2006. ​ISBN 83-01-14915-9
Na podstawie artykułu: "Granica holendersko-niemiecka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy