Gubernia siedlecka


Na mapach: 52°09′00,0000″N 22°16′00,1200″E/52,150000 22,266700

Gubernia siedlecka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gubernia siedlecka (ros. Седлецкая губерния) – była jednostką administracyjną Królestwa Kongresowego istniejącą w latach 1867-1912.

Powstała w 1867 z podziału guberni lubelskiej. Faktycznie było to wskrzeszenie wcześniej istniejącej guberni podlaskiej, teraz nazywanej siedlecką.

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego dzieli ją na następujące powiaty:

Gubernię siedlecką zniesiono w 1912 roku w związku z utworzeniem 6 lipca 1912 guberni chełmskiej[2]. W skład guberni chełmskiej ze zlikwidowanej guberni siedleckiej weszły :

Ponadto powiat węgrowski włączono do guberni łomżyńskiej, a pozostałe powiaty (bądź ich części), które nie weszły w skład guberni chełmskiej, włączondo do guberni lubelskiej.

Herb | edytuj kod

„Na srebrnej tarczy, obsianej zielonymi dębowymi liśćmi, idący czerwony jeleń ze złotymi oczyma, językiem, rogami i kopytami. Tarcza uwieńczona Imperatorską koroną i otoczona złotymi dębowymi liśćmi, połączonymi Andriejewską wstążką” [1]

Przypisy | edytuj kod

  1. Andrzej Gawryszewski: Ludność Polski w XX wieku. Warszawa: Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania im. Stanisława Leszczyckiego PAN, 2005, s. 18. ISBN 83-87954-66-7.
  2. Zamojszczyzna w guberni chełmskiej (1912-1915) (kopia z Internet Archive)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Gubernia siedlecka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.

Na podstawie artykułu: "Gubernia siedlecka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy