Gubernia stawropolska


Gubernia stawropolska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Gubernia stawropolska 1910 Mapa etnograficzna guberni stawropolskiej według spisu 1897 Herb guberni stawropolskiej

Gubernia stawropolska – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w południowej Rosji, utworzona ukazem Mikołaja I 2 maja?/14 maja 1847 z przekształcenia obwodu kaukaskiego, bez zmiany jego granic. Stolicą guberni był Stawropol. Zlikwidowana w 1924. Gubernia była położona pomiędzy 44°6' a 46°35' szerokości geograficznej północnej. Graniczyła na zachodzie z obwodem kubańskim, na północy z Obwodem Wojska Dońskiego i gubernią astrachańską, na południu i wschodzie z obwodem terskim.

Powierzchnia guberni wynosiła w 1914 – 60 600 km², ludność, według spisu powszechnego 1897– 873 301 osób w tym – 482 495Rosjan (55,24%), 319 817 Ukraińców (36,62%), 19 651 Nogajów, 14 896 Turkmenów, 10 814 Kałmuków i 8601 Niemców, 5385 Ormian, 1715 Greków i 1338 Żydów[1].

Gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 4 ujezdy i terytorium narodów koczowniczych.

Ludność guberni w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897 | edytuj kod

Gubernię zniesiono w 1924. Obecnie na jej terytorium znajduje się Kraj Stawropolski w granicach Rosji.

Przypisy | edytuj kod

  1. Pierwszy spis powszechny Imperium Rosyjskiego 1897 Gubernia stawropolska – ludność wg języka ojczystego

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Gubernia stawropolska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy